۱۳۹۶/۰۶/۰۱ ۸:۰۰:۳۱

آخرین اخبار

به پویش نجات صیادان و ملوانان ایران بپیوندید

 

title:"به پویش نجات صیادان ایران بپیوندید- http://anamnews.com/" alt:"تصاویر صیادان ربوده شده ایرانی"

به پویش نجات صیادان و ملوانان ایران بپیوندید

 

هموطنانمان دربند دزدان اسیرند

آنام: بهمن ۱۳۹۳، ۲۱ ایرانی از شهر کنارک واقع در استان سیستان و بلوچستان به همراه لنج صیادی “ابراهیم فروزانمهر”(یکی از اعضای شورای شهر کنارک) برای صید ماهی، راهی آب‌های آزاد شدند.
آن‌ها پس از حدود ۲ ماه کار صیادی در ششم فروردین ۱۳۹۴ در حال بازگشت به ایران بودند که مورد حمله‌ی یک گروه از دزدان دریایی سومالیایی قرار می‌گیرند. دزدان دریایی تمامی ۲۱ خدمه را به همراه لنج ربوده و به کشور سومالی منتقل می‌کنند.
با گذشت بیش از ۵۷۵ روز از ربوده شدن خدمه لنج، ۸ نفر از آنها در وضعیت نامناسب بهداشتی و خوراکی فوت کرده‌اند. ۴ نفر از آنها به کمک دولت سومالی موفق به فرار شدند و ۱ نفر دیگر به تنهایی از دست دزدان دریایی گریخته و پس از چندین روز پیاده‌روی با رساندن خود به موگادیشو-پایتخت سومالی- توسط دولت این کشور به ایران انتقال داده شده است. دزدان دریایی در ازای آزادی ۴ نفر از گروگان‌ها-شامل ملوان و نزدیکان وی- از خانواده آنها درخواست ۱۵۰ هزار دلار پول کرده‌اند و برای آزادی ۴ نفر باقیمانده ۳۰ هزار دلار طلب کرده‌اند.

 

 

 

برای امضا کردن نامه زیر لطفا بر روی همین لینک کلیک کنید

 

نامهء پویش مردمی به وزیر امورخارجه برای آزادی صیادان و ملوانان ایرانی در اسارت دزدان دریایی سومالی
جناب آقای دکتر ظریف
وزیر محترم امور خارجهبا سلام و احترام
حدود ۵۸۰ روز است که جمعی از صیادان ایرانی که از شهروندان بلوچ‌ هستند توسط دزدان دریایی ربوده شده و به کشور سومالی منتقل شده‌اند. از این جمع که بیست و یک نفر بوده‌اند، چهارنفر آزاد شده‌اند، یک نفر فرار کرده، دو نفر کشته شده‌اند و ما بقی نیز هنوز در شرایط غیرانسانی گرفتار دزدان هستند. متاسفانه این موضوع از افکار عمومی کشور پنهان مانده است و نشانی هم از اقدامی از سوی وزارت امور خارجه تا کنون دیده نشده است، شاید هم اقدامی صورت نگرفته است.
جناب دکتر ظریف
شما که دیپلماتی سابقه‌دار و متخصص در حقوق بین‌الملل هستید اذعان می‌نمایید که یکی از وظایف وزارت خارجه هر کشوری دفاع از حق حیات و منافع شهروندان کشور در خارج از مرزها است. و شما نیز چون بسیاری از شهورندان شاهد تلاش وسیع دیپلمات‌های وزارت خارجه کشورهای مختلف در دفاع از آزادی شهروندان خود در خارج از مرزها بوده‌اید، تا حدی که مثلا آمریکایی‌ها لحظه‌ای از پیگیری سرنوشت ماموران جاسوس خود نیز غفلت نمی‌نمایند.
حال چه شده است که دستگاه روابط خارجی جمهوری اسلامی، تاکنون اقدامی برای آزادی این صیادان زحمتکش که از اصیل‌ترین ایرانیان و مرزبانان دریاهای کشور هستند ننموده است و یا حداقل افکار عمومی را در جریان نگذاشته است و چگونه است که نیروی دریایی راهبردی ارتش که حافظ مرزهای ماست از نجات جان فرزندان ایران عاجز مانده است.
این جانبان به عنوان یکی از شهروندان ایران بزرگ از جنابعالی تقاضا دارم:
۱. گزارشی از وضعیت این صیادان زحمتکش و اسیر به افکار عمومی ارائه نمایید.
۲. تمام تلاش خود و توان دولت و حتی نیروهای مسلح مقتدر کشور را برای آزادی این شهروندان بلوچ ایرانی به کار بندید.

 

 

گفت وگوی«اعتماد» با خانواده صیادان اسیر در دست دزدان دریایی

نویسنده: هدیه کیمیایی

۵٧۶ روز از اسارت صیادان ایرانی به دست دزدان دریایی سومالی می گذرد و هنوز هیچ اقدامی برای رهایی آنها انجام نشده است. روز ٢٠ بهمن ماه سال ٩۴ جمال الدین دهواری ناخدای ۴١ ساله همراه با ٢٠ نفر از صیادان جنوبی سوار لنج شان شدند و به آب های دریای عمان رفتند. قرار بود یک ماهه کارشان را تمام کنند و به کنارک برگردند اما همین که با خانواده های شان تماس گرفتند و خبر آغاز برگشت به کنارک را دادند به دست دزدان دریایی سومالی گرفتار شدند. روز ششم فروردین ماه ٩۴دزدان دریایی ۲۱ خدمه لنج و بخشی از اموال آنها را که ارزشمند بود با خود بردند. حالا١٧ ماه از آن روز می گذرد و ۸ نفر از این صیادان به علت شکنجه های جسمی دزدان دریایی سومالیایی کشته شده اند. ۴ نفر از آنها به کمک دولت سومالی موفق به فرار شده اند و یک نفر به تنهایی از دست دزدان دریایی فرار کرده است و بعد از چند روز پیاده روی به وسیله دولت سومالی به ایران آمده. حالااز این ٢١ نفر ٨ نفر هنوز به دست دزدان گرفتارند. دزدان دریایی سومالی آنها را به دو گروه ۴ نفره تقسیم کرده اند و برای هر کدام مبلغی جداگانه برای آزادی خواسته اند. آنها برای آزادی ۴ نفر از گروگان ها (شامل ناخدا و نزدیکان او) از خانواده آنها درخواست ۱۵۰ هزار دلار پول کرده اند و برای آزادی ۴ نفر باقیمانده۳۰ هزار دلار خواسته اند.

پشت گوشی تلفن شوهرم را شکنجه می کنند
پروین صباحی، همسر جمال الدین دهواری (ناخدا) در گفت وگو با «اعتماد» درباره وضعیت همسرش می گوید: «سومالیایی ها یک مترجم ایرانی گرفته اند و هر وقت با ما تماس می گیرند او با ما صحبت می کند. تنها چیزی که از ما می خواهند دلار است. من نمی توانم این پول را به هیچ قیمتی تهیه کنم. مسوولان هم تاکنون هیچ کمکی برای آزادی آنها نکرده اند.» او درباره روزی می گوید که خبر گروگانگیری شوهرش را به او دادند: «منتظر خبر آمدن شان بودیم که ناگهان خبر آوردند لنج دهواری را دزدهای دریایی برده اند. اولش باورمان نمی شد اما وقتی دزدهای دریایی چند روز بعد با ما تماس گرفتند فهمیدیم که خبر راست است. روزهای اول هر روز به ما زنگ می زدند و پول می خواستند. روزهای اول می گفتند باید ۴ میلیارد تومان برای آزادی اش به ما بدهید. ما پولی نداشتیم به آنها بدهیم تا اینکه شکنجه های شان شروع شد. آنها شوهرم را شکنجه می کردند و گوشی تلفن را جلوی دهان شان می گذاشتند و آنها فریاد می زدند.
گروگانگیرها به ما می گفتند ما چهارتا چاله کنده ایم تا این چهار نفر را توی چاله ها دفن کنیم. اگر دیر پول را برسانید آنها را می کشیم. همسر جمال الدین دهواری حال و روزش را وقتی بعد از ٨ ماه گروگانگیرها عکس همسرش را برای او فرستادند این طور تعریف می کند: «همسرم ۴١ سالش بیشتر نیست اما مردی که من توی آن عکس دیدم ۶٠ سال هم بیشتر داشت. صورتش لاغر و تکیده شده بود. پروین مصباحی درباره فضای حاکم بر خانه شان بعد از گروگانگیری همسرش می گوید: «دختر ١٨ ساله ام تازه دانشگاه قبول شده بود اما من پولی برای ثبت نام کردن او نداشتم. به او گفتم خانه بماند تا ان شاءالله سال بعد پدرش برگردد و خرج دانشگاهش را بدهد. دختر کوچکم هر شب بهانه پدرش را می گیرد. می گوید چرا ما پول نداریم تا بابا را آزاد کنیم. گوشواره هایش را می آورد و به دستم می دهد و می گوید بیا اینها را ببر بفروش و بابا را آزاد کن.»
او درباره پیگیری آزادی همسرش از طریق مقامات دولتی می گوید: «ما هر هفته به زاهدان می رویم و از مقامات دولتی کمک می خواهیم اما آنها تاکنون کاری انجام نداده اند و فقط می گویند پیگیری می کنیم ولی باز هیچ خبری نمی شود که نمی شود.»
در کنار همسر ناخدا رییسی، یکی از اقوام صیادان ربوده شده هم به «اعتماد» می گوید: «۶ نفر از صیادان اسیر شده پسرعمو، پسرخاله و پسر دایی من بودند. پسرخاله و دو پسرعمویم که فوت کردند. اما پسر دایی ام که در دست شان اسیر است در آخرین تماسش به ما گفت: «وقتی آن هشت نفر فوت کردند به ما کمی بیسکویت و چایی دادند. اما هنوز غل و زنجیر به پای شان است و حتی برای استفاده از دستشویی هم قفل ها را باز نمی کنند.» رییسی مدتی پیش مبلغی پول به حساب گروگانگیرها واریز کرد. او می گوید: «واریز پول هیچ کمکی به آزادی صیادان نمی کند. دو ماه پیش فقط خود من ٨٠ میلیون تومان به حساب سومالی ‍ ها واریز کردم ولی آنها صیادان ما را آزاد نکردند. آنها هر بار که تماس می گیرند، می گویند که ما باید یک فرد پاکستانی را اطراف خودمان پیدا کنیم که بلد باشد با آنها حرف بزند.»
title:"به پویش نجات صیادان ایران بپیوندید- http://anamnews.com/" alt:"تصاویر صیادان ربوده شده ایرانی"

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *