۱۳۹۶/۰۹/۲۴

آخرین اخبار

جان وو از ژان پبر ملویل می گوید: یک قاتل فقیر، برای کشتن شاه

 

title"جان وو از ژان پبر ملویل می گوید: یک قاتل فقیر، برای کشتن شاه" http://anamnews.com/" alt:"ملویل و آلن دولن"
منبع: cinephiliabeyond

جان وو از ژان پبر ملویل می گوید:  یک قاتل فقیر، برای کشتن شاه

 

مقاله ای که جان وو (تغییر چهره) در ستایش ژان پیر ملویل بزرگ (سامورایی) نوشته است: یک قاتل فقیر، برای کشتن شاه

آنام: در سال ۱۹۹۶ مجله فرانسوی کایه دو سینما شماره ماه نوامبر خود را به کارگردان مشهور فرانسه ژان پیر ملویل اختصاص داد. در این شماره ویژه، مقاله ای تحسین آمیز به قلم جان وو برای ژان پیر ملویل چاپ شد..

ملویل برای من جایگاهی خداگونه دارد.
سامورایی اولین فیلم او بود که دیدم. در اوایل سال های هفتاد به شکل گسترده ای در هنگ کنگ نمایش داده شده بود و خیلی زود آلن دلون به یک ستاره محبوب در آسیا تبدیل شد. ما دلون را در «روکو و برادرانش»، «زیر آفتاب سوزان» دیده بودیم. سامورایی او را میان مخاطب عام به محبوبیت رساند.
در حقیقت، نسل کامل خوره های سینما را تغییر داد. تا پیش از سامورایی، تماشاگران در هنگ کنگ از کلیف ریچارد، الویس پریسلی و فیلم های هنرهای رزمی لذت می بردند. زندگی سهل و ممتنع به نظر می آمد. زمانی که سامورایی نمایش داده شد به هر حال با چنان استقبالی میان جوانان روبه رو شد که سبک زندگی آن ها را کاملا دگرگون کرد. سامورایی روی مد هم اثر گذاشت. برای مثال خودِ من، تقریبا هیپی بودم، موهای ام را بلند کرده بودم… پس از تماشای سامورایی، تصمیم گرفتم مو هایم را مانند آلن دلون کوتاه کنم شروع به پوشیدن پیراهن های مردانه سفید و کراوات سیاه کردم.
همچنین سامورایی ما را با ژان پیر ملویل آشنا کرد. وقتی اولین بار سامورایی را دیدم برای من مثل شوک بود. تکنیک و سبک روایی خونسردانهٔ او به طرز شگفت آوری تازه بود. احساس کردم فیلمی گنگستری می دیدم که یک جنتلمن آن را ساخته بود. قبل از آن دوران در صنعت سینمای هنگ کنگ کار کرده بودم. فیلم های تجربی می ساختم اما ابتدا دستیار کارگردان چانگ چن بودم. سینمای فرانسه تاثیر زیادی روی نسل من داشت به خصوص فیلم های موج نوی ایی فرانسوا تروفو، گدار، کلود شابرول و ژاک دمی. قبل از نمایش سامورایی فقط می توانستیم فیلم های فرانسوی را در دایره سینماهای هنری تماشا کنیم. چترهای شربورگِ دمی، زر آفتاب سوزان رنه کلمان، ژول و ژیم ِ تروفو یادم هست…
بعد ملویل سر رسید.
نقطه اشتراک من و ملویل عشق به فیلم های قدیمی گنگستری آمریکایی است. هرچند ملویل اساسا فیلم های گنگستری می ساخت، تفاوت میان فیلم های او و فیلم های آمریکایی آن دوران رویکرد هوشمندانهٔ او به این ژانر بود. اگرچه فیلم های آمریکایی به همان روش بسیار خونسردانه فیلمبرداری می شدند، فیلم های ملویل همواره واکنش عاطفی ما را بر می انگیزند. ملویل زمانی که داستان را روایت می کند خویشتن دار است و به نظرم این خصیصه بی نظیر است. در فیلم هایم زمانی که می خواهم احساسی را منتقل کنم؛ همیشه از نماهای فراوان؛ نماهای اکستریم کلوزآپ که گاهی با حرکات دالی ترکیب می شود؛ استفاده می کنم. ملویل برعکس به روشی ایستا فیلمبرداری می کرد؛ اجازه می داد بازیگران نقش آفرینی های خود را انجام دهند، بنابراین فرصت می داد تماشاگران رویدادهای تک تک صحنه ها را تمام و کمال تجربه کنند. در نتیجه فیلم های او هم به لحاظ روان شناختی و هم هوشمندی بی نهایت تماشاگر را درگیرمی کنند.
شیفته روشی هستم که ملویل فرهنگ خود را با فلسفه شرقی می آمیخت. به همین دلیل تماشاگر هنگ کنگی از فیلم های او خیلی استقبال می کرد. ملویل اغلب از ضرب المثل های شرقی در تیتراژ اول فیلم هایش استفاده می کرد. او فلسفه چینی ها را بهتر از مردمان کشور من می فهمید. فکر می کتم به دلیل دیدگاه انسانی او که ریشه در سنت شرقی دارد با فیلم های ملویل ارتباط برقرار می کنم. شخصیت های ملویل قهرمان نیستند؛ انسان اند. در دنیای گانگستر ها، باید از قوانین اطاعت کرد اما آن ها به قواعد اخلاقی پایبند می مانند که یادآور شوالیه های دوران باستان است. در فیلم های ملویل، خط باریکی میان خیر وشر وجود دارد. شخصیت های او غیرقابل پیش بینی هستند. هرگز نمی دانید حرکت بعدی آن ها چیست. اما همواره جذابیت و هیجان زیادی ایجاد می کنند. شما نمی توانید از هیچ نوع فرمول، استانداردهای اخلاقی برای ارزیابی قهرمان های ملویل بهره بجویید.

بیشتر بدانید:

نقد فیلم Le Samouraï سامورایی از ژان پیر ملویل

جف کاستلو (آلن دلون) در سامورایی من را به یاد یک شخصیت کلاسیک چینی قرون وسطی می اندازد. او قاتلی بسیار مشهور، فقیر، وحشی و بی ریشه بود که برای کشتن شاه استخدام شده بود. این آدم کش هرکاری که از دستش برمی آمد برای دوستان خود انجام می داد؛ حتی برای دشمنانش. در این داستان؛ آدم کش برای نجات جان دوست خود موفق به قتل پادشاه نمی شود و در پایان داستان مانند سامورایی به قتل می رسد.

اعتقاد دارم رابطه ای که با فیلم های ملویل برقرار کردم باید به این واقعیت هم برگردد که من به شدت تحت تاثیر اگزیستانسیالیسم دهه های پنجاه و شصت هستم. از نظر من ملویل اگزیستانسیالیست است، چنانچه شما تنهایی شخصیت هایی را که ایو مونتان در «دایره سرخ» و آلن دلون در «سامورایی» می بینید.، هیچ کس به آن ها اهمیت نمی دهد، هیچ کس نمی داند کی هستند؛ آن ها شخصیت هایی تنها، باسرنوشتی تراژیک اند که غرقه در طی وطریق درونی خویش شده اند.
البته تاثیر دیگر ملویل از تراژدی یونان است که در فیلم های من هم اثر داشته اند. شخصیت های فیلم های من، نظیر کاراکترهای ملویل؛ غمگین، تنها و تقریبا بریده از واقعیت هستند. همواره در پایان داستان می میرند. اما علی رغم سرنوشت تراژیک شخصیت های ملویل؛ من عقیده ندارم که او بدبین بود. با اوصافی که شخصیت ها خونسرد و آرام و مستقل به نظر می رسند؛ آن ها احساساتی هستند و به یکدیگر اهمیت می دهند. یک نکته بی نظیر درباره رابطه دوستی این است که شما می توانید واقعا دیگری را دوست بدارید بی آنکه احساس نیاز به آگاه کردن او داشته باشید، هر کاری از دستتان بر می آید برای او انجام می دهید. حتی اگر در تنهایی بمیرید و هیچ کس آن را نفهمد، اهمیتی ندارد. کاری را که باید انجام می دادید، انجام داده اید. شخصیت های ملویل اینگونه رفتار می کنند، اعتقاد دارم ملویل مردی بود که همواره به دیگران اهمیت می داد.

از لحاظ تکنیکی عاشق روشی هستم که ملویل پیش از حادثه، کشمکش را می سازد. دارم به آن سکانس روی پل در سامورایی فکر می کنم که آلن دلون به ملاقات مردی می رود که قرار است به او پول بدهد اما همه ماجرا یک تله است. هر دو روی پله انتظار می کشند. به سوی هم قدم برمی دارند و واقعا هیچ اتقاقی رخ نمی دهد. اما یک حس خطر در این صحنه جریان دارد که بی نظیر است. ناگهان ملویل به یک نمای واید کات می کند که شما صدای تیر می شنوید و دوباره به صورت آلن دلون کات می زند که زخمی شده است. در سکانس های کلاسیک ژانر از این گونه، معمولا شما چیدمان متفاوتی همراه با یک هفت تیرکشی بزرگ در ته داستان دارید. ملویل ترجیح می دهد که به روشی تقریبا شاعرانه و بسیار متین آن را اجرا کند.
همیشه تلاش کرده ام از ملویل تقلید کنم. حتی در اولین فیلمم، اژدهای جوان – یک فیلم کونگ فویی- سعی ام بر این بود که با ایجاد حس رومانتیزم تلخ از رویکرد ملویل به شخصیت ها استفاده کنم که بندرت در ژانر کونگ فو پیدا می شود. پس از اژدهای جوان خواستم فیلم های بیشتری به سبک و سیاق ملویل بسازم. اما استودیو ها ازم خواستند کمدی بسازم.
تا اینکه شانس ساختن «یک فردای بهتر» در سال ۱۹۸۶ برایم مهیا شد و واقعا توانستم از سبک و تکنیک ملویل بهره بگیرم چرا که با ژانر فیلم- یک تریلر شهری معاصر- همخوانی داشت. شالوده نقش آفرینی چو یون-فت، سبک، ظاهر و حتی نحوه راه رفتن او را براساس آلن دلون در سامورایی ساختم. در هنگ کنگ مردان بارانی نمی پوشند، بنابراین دیدن این مدل پوشش چو یون-فت غافلگیر کننده بود. درسراسر فیلم پر از اشارات ملویلی است.
«یک فردای بهتر»، یک نمای طولانی دارد که چو یون-فت برای آدم کشی وارد رستوران می شود. او ابتدا در کریدور هفت تیر می کشد سپس وارد اتاق می شود و مردی را می کشد. کل فضای این سکانس متاثر از سامورایی است به خصوص لحظه ای قبل از کشته شدن آلن دلون در باشگاه شبانه که او می خواهد به خواننده شلیک کند و تفنگی بی فشنگ حمل می کند.
نزدیک ترین فیلم هایی که به آثار ملویل در کارنامه ام دارم بی شک قاتل، Hard Boiled، و گلوله ای در سر است. باید بگویم که قاتل ملویلی ترین فیلم من است. البته یک بخش کامل در سکانس افتتاحیه از سامورایی استفاده کردم: متاثر از صحنه ای که آلن دلون وارد باشگاه شبانه می شود و در حالی که خواننده وارد اتاق می شود به او نگاه می کند.در سال ۱۹۸۸-۱۹۸۹ در دوران تور تبلیغاتی قاتل؛ یادم می آید به رسانه ها گفتم که قاتل ادای دینی است به ملویل. خیلی حیرت زده شدم که تقریبا هیچ کس نه او را می شناخت و نه از سامورایی شنیده بود. حیرت بیشترم از نسل جوانی بود که ملویل را نمی شناختند.
حالا ملویل چهره مشهور جدیدی است چون کسانی مانند کوئنتین تارانتینو و من اغلب از او حرف می زنیم. هربار که به یک جشنواره سینمایی می روم، همیشه به اسم ملویل اشاره می کنم. حدس می زنم که نسبت به او کنجکاوی برانگیخته ام. زمانی که برای قاتل به تور دور آمریکا رفتم؛ شگفت زده شدم که خوره های فیلم آمریکایی درباره ملویل زیاد می دانستند.
هرکسی که فیلم های ملویل را تماشا کند پی خواهد برد که چقدر با فیلمسازان آمریکایی تفاوت دارد. او کارگردانی بسیار روحانی با بینشی ناب بود.

ترجمه:ارغوان اشتری

کایه دو سینما ۱۹۹۶

لینک کوتاه: https://goo.gl/HVSQKB

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *