۱۳۹۷/۰۶/۳۱

آخرین اخبار
جایزه “صلح و تفاهم جهانی” به نوید کرمانی اعطا شد

جایزه “صلح و تفاهم جهانی” به نوید کرمانی اعطا شد

title "جایزه "صلح و تفاهم جهانی" به نوید کرمانی اعطا شد" http://anamnews.com/" alt:"نوید کرمانی"

جایزه “صلح و تفاهم جهانی” به نوید کرمانی اعطا شد

آنام : طی مراسمی در هامبورگ، نوید کرمانی ، نویسنده ایرانی-آلمانی جایزه “ماریون دونهوف” را برای تلاش‌های مربوط به تعامل ‌جهانی دریافت کرد. او هنگام دریافت جایزه از متولیان سیاست خواست چشم‌اندازی برای ارزش‌های اروپایی ایجاد کنند.

نوید کرمانی روز یکشنبه (۴ دسامبر/۱۴ آذر) هنگام دریافت جایزه ماریون دونهوف، به نقش اروپا در کشمکش‌های اجتماعی کنونی پرداخت و گفت: «اروپا پاسخی مثبت است به چالش‌های جهانی‌سازی، مهاجرت و افراط گرایی در شکل مذهبی و ملی آن.» مراسم اعطای این جایزه در خانه نمایش شهر هامبورگ برگزار شد.

این نویسنده و اسلام‌شناس در سخنرانی خود گفت: «تنها چشم‌اندازی برای تغییر و تحول می‌تواند آن شوق و انگیزشی را ایجاد کند که برای عقب راندن پوپولیسم ضروری است.»

کرمانی در توضیح این نظر، انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهوری آمریکا، برگزیت در بریتانیا و پیروزی ملی‌گرایان در لهستان را ناشی از این دانست که جوانان دیگر از لیبرال دمکراسی الهام نمی‌گیرند و به وجد نمی‌آیند.

کرمانی گفت صدراعظم مرکل ایده‌ اروپا را به “ارزش‌های اقتصادی” فروکاسته و آلمان مدت‌های مدید و برای توجیه عدم پذیرش پناهجویان، به قانون دوبلین متمسک می‌شد. طبق این قانون، پناهجویان باید در همان کشوری تقاضای پناهندگی بدهند که نخست به آنجا وارد شده‌اند.

ماتیاس ناس، رئیس هیات ژوری جایزه دونهوف اعلام کرده که  نوید کرمانی به خاطر روح انتقادی نوشته‌هایش و هم‌چنین تلاش برای پیوند بین فرهنگ‌ها انتخاب شده است. ماتیاس ناس می‌گوید ملاک کرمانی در شرایط دشوار سیاسی و اجتماعی، بیش از هر چیز  الگویی اخلاقی است.

این چهاردهمین جایزه ماریون دونهوف بود که با پشتیبانی و همراهی هفته‌نامه تسایت و بنیاد ماریون دونهوف در آلمان برگزار شد.

title "جایزه "صلح و تفاهم جهانی" به نوید کرمانی اعطا شد" http://anamnews.com/" alt:"ماریون گرفین دونهوف"

ماریون گرفین دونهوف (Marion Gräfin Dönhoff) از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ سردبیر و صاحب امتیاز هفته‌نامه‌ معتبر “دی تسایت” بود. او یکی از برجسته‌ترین خبرنگاران آلمانی پس از جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود.

ماریون دونهوف پس از پایان جنگ، زندگی خود را وقف صلح و تفاهم بین‌المللی کرد و ‌کوشید شرق و غرب را به نوعی به هم نزدیک کند. او که از آپارتاید در آفریقای جنوبی انتقاد می‌کرد و خواستار آزادی اندیشه بود در سال ۲۰۰۲ درگذشت.

نویسنده‌ و منتقدی سرشناس

نوید کرمانی در سال‌های اخیر یکی از پرکارترین و بانفوذترین نویسندگان آلمانی‌زبان بوده است. نوشته‌های اخیر کرمانی در باره دین و زندگی انسان‌ها در جوامع چندفرهنگی مورد استقبال زیادی در آلمان قرار گرفته است. جایگاه فردیت در جهان مدرن یکی دیگر از دغدغه‌های نوشته‌های کرمانی به شمار می‌آید.

این اسلام‌شناس در سال ۲۰۱۵ نیز جایزه ناشران آلمان را دریافت کرد. هیات ژوری این جایزه او را “یکی از مهم‌ترین صداها در جامعه آلمان” و کسی خواند که از جامعه آلمان می‌خواهد زندگی صلح‌آمیز انسان‌ها با پیشینه‌های ملی و مذهبی متفاوت را میسر کند.

نوید کرمانی در سال ۲۰۱۴ سخنران اصلی در پارلمان آلمان به مناسبت شصت و پنجمین سال نگارش قانون اساسی این کشور بود. او در سخنان خود خطاب به نمایندگان پارلمان آلمان از آنان خواست که سیاست مداراجویانه با آوارگان و پناه‌جویان اتخاذ کنند. سخنرانی نوید کرمانی بازتابی گسترده ‌در افکار عمومی آلمان داشت.

 

title "جایزه "صلح و تفاهم جهانی" به نوید کرمانی اعطا شد" http://anamnews.com/" alt:"نوید کرمانی"

قسمت های از سخرانی نوید کرمانی در پارلمان آلمان :

رئیس جمهور محترم، رئیس محترم پارلمان، خانم صدراعظم، خانم‌ها و آقایان نماینده، عالیجنابان و میهمانان عزیز،

پارادوکس (تناقض‌نما) به طور معمول در متن‌های حقوقی به چشم نمی‌خورد، زیرا این متن‌ها باید در حد امکان واضح و بی‌شبهه باشند. یکی از ویژگی‌های پارادوکس اما معماگونه بودن آن است، در واقع می‌توان گفت، آنجا به کار می‌رود که یک اظهار نظر واضح به دروغ تبدیل شود. به همین دلیل پارادوکس یکی از دستمایه‌های رایج در چامه‌سرایی به‌شمار می‌رود.

با وجود این، قانون اساسی آلمان با یک پارادوکس آغاز می‌شود. زیرا اگر، آنگونه که در اصل یک قانون اساسی آلمان آمده، حیثیت انسان از تعرض مصون باشد، حکومت نباید به آن توجهی نشان دهد، چه رسد به اینکه آن را رعایت و از آن حمایت کند؛ وظیفه‌ای که در همان اصل قانون اساسی به هیات حاکمه واگذار شده است. در این صورت باید موجودیت حیثیت انسان از قدرت حکومتی مستقل می‌بود.

تدوین‌گران قانون اساسی آلمان با این پارادوکس ساده و ناملموس، حکومت را خدمتگزار انسان‌ها کرده‌اند، تمامی انسان‌ها، خدمتگزار انسانیت.

امروزه انسان‌های زیادی نیازمند کمک از جانب کشورهای دموکراتیک هستند. یکی از این افراد ادوارد اسنودن است که ما بقای حقوق بنیادین خود را مدیون او هستیم. سالانه هزاران تن از این افراد در دریای مدیترانه غرق می‌شوند؛ به احتمال زیاد در همین لحظه که ما اینجا حضور داریم، شماری در حال غرق‌شدن هستند.

آلمان موظف نیست همه درماندگان و بی‌پناهان جهان را در خاک خود بپذیرد، اما این کشور به اندازه کافی امکانات دارد که از کسانی که به دلایل سیاسی تحت تعقیب هستند، حفاظت کند، به جای اینکه مسولیت آنها را به کشورهای سوم [کشورهایی که محل اقامت پناهجویان پیش از ورود آنان به آلمان بوده‌اند] واگذارد.

علاوه بر این آلمان باید به خاطر منافع خود به کسانی که قصد مهاجرت به این کشور را دارند، این امکان را بدهد که از راه قانونی تقاضای مهاجرت کنند و ناچار نباشند به عنوان پناهنده سیاسی وارد این کشور شوند.

 

آلمان باید افتخار کند

آلمان به جای آنکه درهای خود را ببندد، می‌تواند افتخار کند که کشور پرجاذبه‌ای شده است. مادر و پدر من به دلایل سیاسی ایران را ترک نکرده‌اند. آنها پس از کودتا علیه دولت دموکراتیک مصدق در سال ۱۹۵۳ به آلمان آمدند و مثل خیلی دیگر از هم‌نسلان ایرانی خود خوشحال بودند که می‌توانند در یک کشور آزاد و عدالت‌طلب تحصیل کنند. آنها پس از پایان تحصیلات دانشگاهی در آلمان شروع به کار کردند، سپس بچه‌دار شدند و به تدریج شاهد رشد بچه‌ها و نوه‌ها و حتی نتیجه خود بودند و در آلمان پیر شدند. این خانواده بزرگ ۲۶ نفره، شامل فامیل درجه یک و همسران آنها، در این کشور به خوشبختی رسیده است. میلیونها نفر مانند ما پس از جنگ جهانی دوم به آلمان آمدند. اگر پناهندگان آلمانی‌تبار که پس از جنگ از کشورهای همسایه اخراج شدند را در نظر بگیریم، بیش از نیمی از جمعیت امروز آلمان را مهاجران و پناهندگان و خانواده‌های آنها تشکیل می‌دهند.

آلمان تاکنون به خوبی توانسته است مشکلات ناشی از تغییرات جمعیتی را حل کند. در نقاط پرجمعیت پیشداوری‌های زیادی بین آلمانی‌تبارها و غیرآلمانی‌تبارها و نیز کشمکش‌های اجتماعی، فرهنگی و مذهبی وجود دارد. متاسفانه در این رابطه برخی به خشونت متوسل می‌شوند و قتل و ترور هم پیش می‌آید. اما به طور کلی در آلمان جو آرام و صلح‌آمیزی حاکم است، و در مقایسه با دهه نود میلادی مردم بیشتر با یکدیگر مدارا می‌کنند.

آلمان فدرال در زمینه همگرایی گروه‌های گوناگون اجتماعی بسیار موفق عمل کرده است. شاید در گذشته اینجا و آنجا از مهاجران،به‌ویژه از دستاوردهای کارگران خارجی موسوم به کارگران مهمان، قدردانی نشده است. اما در مقابل مهاجران نیز نشان نداده‌اند که تا چه حد قدر آزادی در آلمان را می‌دانند و برای امکانات شغلی، تحصیل رایگان فرزندانشان، سیستم پیشرفته بهداشتی و درمانی، قانونمداری، آزادی عقیده و آزادی مذهب ارزش قانل‌اند.

 

لینک کوتاه :https://goo.gl/MbVu6O

منبع 

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *