۱۳۹۶/۰۹/۲۴

آخرین اخبار

نقد فیلم “خاطرات موتور سیکلت”:خاطرات چه گوارا

title"نقد فیلم "خاطرات موتور سیکلت":خاطرات چه گوارا" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

نقد فیلم”خاطرات موتور سیکلت”:خاطرات چه گوارا

خاطرات موتور سیکلت: The Motorcycle Diaries
کارگردان: والتر سالز
بازیگران : گائل گارسیا برنال( ارنستو چه گوارا) و رودریگو دلرا سرنا( آلبرتو گرانادو)

آنام: بدون شک ‘خاطرات موتور سیکلت'(۲۰۰۴) نخستین فیلمی نیست که درباره ارنستو چه گوارا، چریک و انقلابی نامدار آمریکای لاتین که روزگاری الهام بخش بسیاری از حرکت ها و جنبش های انقلابی و مارکسیستی در جهان سوم بوده است و امروز دیگر چهره ای اسطوره ای، فرا تاریخی و نمادین پیدا کرده، ساخته شده است.

پیش از این نیز چند فیلم هالیوودی در باره چه گوارا و نقش او در انقلاب کوبا ساخته شده که بیشتر آنها بر جنبه های ماجراجویانه و قهرمانانه شخصیت و زندگی او تاکید داشته اند، اما والتر سالز کارگردان جوان برزیلی (سازنده فیلم هایی چون ایستگاه مرکزی و پشت خورشید ) در فیلم  خود که به دوران جوانی چه گوارا، پیش از پیوستن او به جنبش چریکی می پردازد، تصویر دیگری از او ارائه می کند که با تصویر آشنا و تا حدی کلیشه ای و قالبی او کاملا متفاوت است.

چه گوارای سالز، همان چریک مارکسیست ضد امپریالیست نیست که برای نجات خلق محروم آمریکای لاتین اسلحه برداشته و در کوبا شانه به شانه فیدل کاسترو می جنگد، بلکه دانشجوی پزشکی عاشق پیشه ای است که بیش از انقلابی گری و مبارزه به دنبال ماجراجوئی و هوسبازی است.

به این ترتیب سالز، دست به نوعی آشنائی زدائی از چهره و تصویر افسانه ای و اسطوره ای و فوق بشری چه گوارا زده است.از طرفی او برخلاف چه گوارای قدرتمند و شکست ناپذیر، از نظر جسمی موجودی ضعیف و ناتوان است که به بیماری آسم مبتلاست و تحمل کمترین سختی و گرما و سرما را ندارد.

title"نقد فیلم "خاطرات موتور سیکلت":خاطرات چه گوارا" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

سالز فیلم را بر اساس خاطرات دوران جوانی ارنستو چه گوارا ( که با عنوان “خاطرات موتور سیکلت” منتشر شده است) و خاطرات دوست نزدیکش، آلبرتو گرانادو ساخته است که در آن ارنستوی ۲۳ ساله به همراه آلبرتو با موتورسیکلت قدیمی و زهوار دررفته ” نورتون ۵۰۰” به سفری طولانی در درون قاره آمریکای لاتین از آرژانتین تا ونزوئلا دست می زند.

خاطرات موتور سیکلت یک فیلم جاده ای (Road Movie) زیبا و شاعرانه است که به سبک فیلم های دهه شصت آمریکائی مثل ایزی رایدر( ساخته دنیس هاپر) ساخته شده است.

فیلم به سبک فیلم های جاده ای پر است از موسیقی و صحنه های غیر منتظره که در طول راه برای شخصیت های فیلم پیش می آید.در طی این سفر دراز، شخصیت فیلم سالز از یک جوان هوسباز و حساس از یک خانواده مرفه آرژانتینی، به یک انسان مسئول و آگاه نسبت به دردها و رنجهای مردم آمریکای لاتین متحول می شود و به شناخت تازه ای از خود و جهان پیرامونش دست می یابد.

در طول راه آنها با کارگران و معدنچیان مارکسیست شیلیائی که برای حقوق از دست رفته شان مبارزه می کنند، مواجه می شوند.

 

title"نقد فیلم "خاطرات موتور سیکلت":خاطرات چه گوارا" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

در بلندی های ماچوپیچو در پرو به سرخپوست های آمریکای لاتین و بازمانده های قوم اینکا می رسند که تمدن و فرهنگ دیرینشان توسط استعمار غارت شده و از بین رفته است. بعد از مواجهه با این صحنه هاست که چه گوارا در نامه ای خطاب به مادرش می نویسد:” نمی دانم دنیای اطراف ماست که دارد تغییر می کند یا چیزی در درون ما.”

والتر سالز در کنفرانس مطبوعاتی فیلم درباره علت اقتباس سینمائی اش از خاطرات چه گوارا گفته است:” در آمریکای لاتین، خاطرات سفر چه گوارا به یک فرهنگ کالت( cult) تبدیل شده است. این پروژه برای من خیلی وسوسه کننده بود، چرا که من در باره دورانی از زندگی چه گوارا حرف می زنم که شناخته شده نیست، اگرچه نزدیک شدن به چه گوارا به خاطر هاله مقدسی که گرد او را فرا گرفته بسیار سخت بود و می بایست تحقیق زیادی در این زمینه می کردیم و بسیار مراقب بودیم. برای همین پنج سال طول کشید تا این فیلم ساخته شود.”

گائل گارسیا برنال، بازیگر جوانی که نقش چه گوارا را در فیلم بازی می کند از استعدادهای درخشان سینمای آمریکای لاتین است که پیش از این در فیلم هائی چونAmores Perros ساخته الخاندرو گونزالس ایناریتو و آموزش بد ساخته پدرو آلمادووار ظاهر شده بود.

ساختار روایتی فیلم کاملا خطی است و بر اساس توالی زمانی سفر چه گوارا و یادداشت های او و دوستش پی ریزی شده است. اما استفاده از صدای چه گوارا به صورت Voice Over و گنجاندن عکس های سیاه و سفید از معدنچیان و ماهیگیران در لا به لای تصاویر فیلم، بر غنای تصویری فیلم افزوده است.انتخاب او با جثه کوچک و لاغرش و شباهت اندکش به چه گوارا نیز به آشنائی زدائی مورد نظر سالز کمک کرده است. با اینکه سالز سعی کرده است در روایت سینمائی اش از زندگی چه گوارا از روایت مرسوم و متعارف فاصله بگیرد اما سیر تحول و خودشناسی چه گوارای جوان در روایت شاعرانه سالز، نشانه های بارزی از رشد اندیشه های رادیکال و شکل گیری شخصیت انقلابی او را در بر دارد.

سکانس دهکده جذامیان از بهترین سکانس های فیلم است و در برخی لحظه ها، خصوصا لحظه رقص جذامیان، شباهت ناگزیر غریبی به فیلم خانه سیاه است فروغ فرخزاد دارد.

 

title"نقد فیلم "خاطرات موتور سیکلت":خاطرات چه گوارا" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

 

نقد فیلم مستند خانه سیاه است فروغ فرخزاد

 

رابطه چه گوارا با بیماران جذامی بسیار صمیمانه و نزدیک ترسیم شده است. او با آنان غذا می خورد، فوتبال بازی می کند، می رقصد و بدون ترس از انتقال بیماری جذام، به زخم هایشان دست می کشد. جذام خانه و بیماران جذامی، جامعه تمثیلی کوچکی است از قاره بزرگ آمریکای لاتین که چه گوارا، تئوری و دریافت سیاسی تازه اش را در آنجا محک می زند. او به کشور- قاره ای به نام آمریکای لاتین با ملتی واحد و یکپارچه می اندیشد و شعار اتحاد ملت های آمریکای لاتین را در میان جذامیان سر می دهد.

شاید روایت سینمائی شاعرانه و غیر متعارف والتر سالز از زندگی چه گوارا، به مذاق کسانی که هنوز از منظری ایدئولوژیک وتنگ نظرانه به شخصیت و زندگی او می نگرند، خوش نیاید اما تصویری کاملا انسانی ورئالیستی از این چهره سیاسی و انقلابی برجسته تاریخ معاصر ترسیم می کند.

خاطرات موتور سیکلت نمونه ای درخشان و فراموش نشدنی در گونه فیلم های جاده ای و اثری تحسین بر انگیز از سینمای آمریکای لاتین است.

 

title"نقد فیلم "خاطرات موتور سیکلت":خاطرات چه گوارا" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

عکس: imdb

منبع

لینک کوتاه: https://goo.gl/VARfBo

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *