۱۳۹۷/۰۵/۲۹

آخرین اخبار

زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدی

 

 

title"زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدیhttp://anamnews.com/" alt:" "بازیگران زن"
عکس: Magnoliaforever

 

زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدی

آنام:  کمتر هنرمندی مثل اینگمار برگمان فیلم ساز برجسته ی سوئدی (۱۹۱۸ -۲۰۰۷)، درآثار خود نگرشی عمیق و فلسفی به دغدغه ها و افکار زنان داشته است. دغدغه هایی که برخلاف سینمای متعارف و مرسوم، درعشق های سطحی، روابط جنسی، تصاحب مرد و یا رقابت با او، وکسب پول و ثروت خلاصه و تحریف نمیشود. زنان فیلم های برگمان شخصیت های هستند آگاه، حساس و پیچیده؛ همچون آینه ای که بازتاب تصویرواقعی زن اندیشمند در دوران مدرن است. مشکلات روحی و آنچه ذهن این زنان را به خود مشغول میکند، مفاهیم هستی شناسانه و روانشناختی است. چیزهایی که آزارشان میدهد عدم ارتباط صحیح انسانی، خشونت زندگی و فروپاشی روابط عاطفی دردنیایی مردسالار است. آنها به معنای هستی می اندیشند، به تنهایی انسان ها و سکوت خداوند. گاه به مراتب حساس ترو عمیق تر از مردان اطراف خود.

 

title"زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدیhttp://anamnews.com/" alt:" "بازیگران زن"
هریت آندرسون Harriet Andersson

 

فیلم”همچون در یک آینه“(Through a Glass Darkly (۱۹۶۱  «کارین» (هریت آندرسون)، دختر روان‌پریشی که به تازگی از آسایشگاه روانی مرخص شده، تابستان را در جزیره دورافتاده‌ای در بالتیک می‌گذراند. همراهان «کارین» عبارتند از: پدرش، «دیوید» (بیورنستراند)، نویسنده‌ای که به بیماری دخترش بیشتر از نظر موضوعی برای کارش توجه دارد تا از نظر عاطفی؛ شوهرش، «مارتین» (فون‌سیدو)، که اگرچه خودش پزشک است اما هیچ کمکی به همسرش، نمی‌تواند بکند؛ برادرش، «مینوس» (پاسگارد)، نوجوانی هفده‌ساله که آرام آرام در حال کشف جسم خویش است. «کارین» تصور می‌کند صداهایی را از پشت کاغذهای دیواری می‌شوند که می‌گویند پروردگار به زودی با او صحبت خواهد کرد و مایه رستگاری‌اش می‌شوند که می‌گویند پروردگار به زودی با او صحبت خواهد کرد و مایه رستگاری‌اش را فراهم خواهد آورد. اما روزی «کارین» دفتر خاطرات پدرش را می‌خواند و درمی‌یابد که بیماری‌اش درمان ناپذیر است…

«کارین» که در آستانه فروپاشی روانی به وجود خداوند وسکوت او فکر میکند؛ اگر وجود دارد پس چرا سکوت کرده؟ روابط سرد و پیچیده او با پدر،همسر و برادرش او را دچار جنون میکند.

 

 

title"زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدیhttp://anamnews.com/" alt:" "بازیگران زن"
تولین Ingrid Thulin و لیندبلوم  Gunnel Lindblom

 

فیلم سکوت” (The Silence (۱۹۶۳  برگمان رابطه دو خواهر ا«ستر» (تولین) و «آنا» (لیندبلوم) را به تصویر میکشد. تنشی تند و فرساینده میان خواهران وجود دارد؛ «استر» در عذاب از عارضه‌ای کهنه، نسبت به خواهرش احساس قیومیت می‌کند؛ «آنا» نیز از این سلطه‌جویی خواهرش بیزار است.  رابطه این دو آمیزه ای از عشق و نفرت است. هر دو بشدت تنها هستند و سکوتی عمیق برزندگی و روابط شان سایه افکنده. «استر» مترجم است و با وجود بیماری سعی میکند زبان بیگانه ی مردمان کشوری را که به همراه «آنا» و پسرش «یوهان» (لیندستروم)  به آن سفر کرده اند بیاموزد. زبان همان های متفاوت ومتکثر عامل بیگانگی است، اما در عین حال تنها راه ارتباط با مردمانی دیگر ترجمه ی زبان است. «استربا» وجود همه رنج ها وسرخوردگی هایش در آستانه مرگ برای پسرکوچک آنا نامه ای مینویسد وطبق خواسته پسرک، برخی کلمات آن زبان بیگانه را برایش ترجمه میکند.او دراوج نا امیدی ودربحرانی ترین لحظات هم به عنوان یک مترجم امیدش را به ایجاد ارتباط از دست نمی دهد.

روز بعد، «آنا» بی‌اعتنا و خونسرد با «یوهان» سوار قطار می‌شوند و استر محتضر را تحت مراقبت پیشخدمت مسن هتل که زبان «استر» را نمی‌فهمد، جا می‌گذارند.

 

 

title"زن در آثار اینگمار برگمان فیلمساز برجسته ی سوئدیhttp://anamnews.com/" alt:" "بازیگران زن"
بی بی اندرسونBibi Andersson (سمت چپ) و لیو اولمن Liv Ullmann (سمت راست)

 

فیلم پرسونا” (Persona (1966 بی گمان تجربی ترین و اگزیستانسیالیستی ترین فیلم برگمان است. بسیاری از منتقدان سینمایی و فیلمسازان از جمله پل شرایدر فیلم “پرسونا” را بهترین فیلم برگمان و یکی از مهم ترین فیلم های سینمای مدرن دانسته اند و نوآوری های برگمن را در آن ستوده اند. “پرسونا” داستان زن بازیگر تئاتری به نام«الیزابت»است ( لیو اولمن) که ناگهان قدرت تکلم خود را از دست می دهد و به نحو اسرارآمیزی سکوت می کند و آلما پرستارش (  بی بی اندرسون) وظیفه مراقبت و درمان او را به عهده می گیرد. سبک روایی فیلم و شیوه مونتاژ آن در میان کارهای برگمان منحصر به فرد است. او عمدا مرز خیال و واقعیت را به هم می ریزد تا پریشانی ذهنی و آشفتگی درونی کاراکترهای این فیلم را بهتر نشان دهد. در این فیلم برگمان از لیو اولمن و بی بی اندرسون که شباهت نسبتا زیادی به هم دارند استفاده می کند تا تم های ازخودبیگانگی و بحران هویت را کشف و تحلیل کند.

پرسونا به معنای نقابی است که یک هنرپیشه به چهره میزند و شخصیت نمایشی او را میسازد. «الیزابت» از این نقاب و ایفای نقش های متعدد در زندگی(کاری که همه ما در زندگی روزمره انجام میدهیم) خسته و نا امید گشته،همان گونه که کلمات و مفاهیم روزمره نیز نقابی دیگری است که پشت آن خود را پنهان میسازیم تا با دیگران ارتباط بر قرار کنیم. ارتباطی که شاید از نظر «الیزابت» سطحی است و برای همین ترجیح داده سکوت کند.

 

برگمان بارها به خاطرنوع نگاهش به زنان و لایه های درونی شخصیت آنان مورد تحسین واقعه شد،اما خود او ادعایی در این زمینه نداشت و با تواضع گفته بود” از کار کردن با زنان لذت میبرم چون یک مرد هستم. از این رو با زنان مدرن و آگاه به مسائل اجتماعی مشکلی ندارم. درحرفه ام با زنان شاغلی برخورد دارم که کار خود را با آرامش و تسلط انجام میدهند.آزادی تدریجی و پیچیده زنان در دوران ما اتفاقی مهم و جالب است.”

 

 

منابع: Imdb – ویکی پدیا

لینک کوتاه: https://goo.gl/3imO0X

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *