۱۳۹۶/۰۹/۲۴

آخرین اخبار

داستان مهاجرت و موفقیت های سهیل پارسا بر تارک تئاتر کانادا

 

۱ب (۱۱)

آنامبه گمان من مهاجرت کمابیش زاییدن است. جان کندنى سخت و دردناک پر از امید و آرزو اما خواستنى. مهاجرِ سزارینى هم که باشید میفهمید که چه میگویم. زاییدن آسان نیست. خیلى ها سر زا میروند و خیلى ها دچار افسردگى بعد از زایمان میشوند. زاییدن یک قصه است و بعد از زایمان چه کردن خود حدیث دیگرى. هنرمند باشى و آرزوهاى بزرگ در سر داشته باشى و ارائه هنرت منوط باشد به مثل بلبل صحبت کردن به زبان غیر مادرى مثل این میماند که بچه در شکمت چرخیده و بند ناف دور گردنش هم پیچیده باشد! حالا شما بیا و بزا !که اگر زاییدى و افسرده نشدى و تازه شروع به دویدن هم کردى میشوى سهیل پارسا ! اگر میشناسیدش که هیچ ، اگر نه باید عرض کنم این مرد در ذهن من و تمامى کسانى که مثل من سر زا نرفته اند مثالى بوده براى اینکه دچار افسردگى بعد از زایمان شدن و بهانه آوردن که تلنگمان در رفته به چشممان نشدنى بیاید. اصلاً آدمیزاد است و کم آوردن اما ، بهشت را به بها دهند و نه به بهانه !

title:"داستان مهاجرت و موفقیت های سهیل پارسا بر تارک تئاتر کانادا - http://anamnews.com/" alt:"سهیل پارسا-http://anamnews.com/"

سهیل پارسا با همسر و پسر یکساله اش با سه چمدان، ٣٠٠$ و “امید” مهاجرت کرده. زن و شوهر هر دو تصمیم به ادامه تحصیل میگیرند. یکى در رشته الکترونیک و دیگرى تاتر! آنهم آن روزها . سال ١٩٨۵ که اهالى تئاتر کانادایى نه تنها حاضر به ملاقاتى نبودند بلکه تصورشان هم این بود که ایرانى را به تئاتر کانادا چکار؟ در نتیجه طى چهار سال تحصیلات سهیل روزى ١۶ ساعت کار کرده. از پخش روزنامه و پیتزا تا کار در رستوران و راندن اتوبوس مدرسه. ملتفت هستید که کلاً روز ٢۴ ساعت است. براى اینکه حساب کار دستتان بیاید در ٨ ساعت باقیمانده کى درس خوانده را هم به کى وقت خوابیدن داشته اضافه کنید تا زاییدن به شکلى که تعریف کردم جلوى چشمتان بیاید! اینکه در لحظه هاى کم آوردن این زن و شوهر به گوش هم چه خوانده اند که چون کوه ایستاده اند خود حدیث دیگرى است. از خود سهیل که بپرسید شعر شاملو را برایت میخواند: “سفر جانکاه بود اما یگانه بود و هیچ کم نداشت . به جان منت پذیرم و حق گذار”.

بعد از فارق التحصیلى کمپانى تئاترى خودش را تاسیس میکند و در طى ٢٧ سال تا امروز این کمپانى نامزد و برنده دریافت ۶٠ جایزه! بله ۶٠ جایزه دُرا که یکى از مهمترین جوایز هنرهاى نمایشى در کاناداست بوده و سهیل پارسا تنها کارگردان ایرانى تبار برنده مدال سلطنتى ملکه الیزابت دوم به خاطر خدماتش به تئاتر کانادا است.

title:"داستان مهاجرت و موفقیت های سهیل پارسا بر تارک تئاتر کانادا - http://anamnews.com/" alt:"سهیل پارسا-http://anamnews.com/"

مردى که به مدت سه سال هر روز ساعت ٣ صبح بلند شده تا ٣٠٠ روزنامه “تورنتواستار” را تا ۶ صبح خانه به خانه پخش کند تا فرصت داشته باشد بعد از آن پسرکش را به مهدکودک برساند و بعد راهى دانشگاه شود حالا کارگردانى ایرانى تبار است که روزنامه “تورنتواستار” درباره او و کارهایش مفصل مینویسد و روزنامه “گلوب اندمیل” هر چه ستاره دارد به پاى کارهایش میریزد و خداى من شاهد است که معاشرت و همکلامى با سهیل بى اغراق درس زندگى و ادب و اخلاق است. و خب بله همین میشود که من و امثال من به وقت کم آوردن رو به آینه فقط میتوانیم به خودمان بگوییم: هم بِکِش بیچاره!

امسال کمپانى مدرن تایمزاستیج به کارگردانى سهیل پارسا و حمایت مالى و دلى ایرانیان تورنتو “اولین تئاتر به زبان فارسى “خودش را تولید خواهد کرد تا در تیرگان ٢٠١٧ به روى صحنه برود . آنهم چه تئاترى ؟ شب ٢٨ اکتبر در مراسمى که شبیه هیچ مراسم دیگرى نیست و بسیار دیدنى وشنیدنی است خواهید دانست .
ضمناً تغییر دنیا و نجات نوع بشر جز به دست هنر و آهسته آهسته ممکن نیست.

 

بیشتر بدانید:

گفتگو با سهیل پارسا کارگردان نمایش «عروسی خون» برنده شش جایزه “دورا”

 

لینک کوتاه: http://goo.gl/sL88Po

بنفشه طاهریان

نوشته‌های مرتبط

1 نظر

  1. لیلا

    سلام . وقت بخیر . من چگونه میتوانم با آقای سهیل پارسا در ارتباط باشم ؟
    من بازیگر تئاتر هستم و گریمور
    لیلا ارجمند پیوند .

    پاسخ

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *