۱۳۹۷/۰۳/۳۰

آخرین اخبار

نقد فیلم او Her از اسپایک جونز یکی از ۱۰۰ فیلم برتر قرن ۲۱

title"نقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
عکس: Imdb

نقد فیلم او Her از اسپایک جونز یکی از ۱۰۰ فیلم برتر قرن ۲۱

آنام: (او Her) فیلمی در گونه کمدی-درام رمانتیک علمی-تخیلی است که اسپایک جونز نویسندگی و کارگردانی آن را برعهده داشته است. در این فیلم ستارگانی چون واکین فینیکس، امی آدامز، رونی مارا، اولیویا وایلد و اسکارلت جوهانسون (صداپیشه سامانتا) حضور دارند. . (او Her) نخست در سال ۲۰۱۳ در فستیوال فیلم نیویورک به نمایش در آمد و پس از آن در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۳ بصورت عمومی در ایالات متحده اکران شد.

در ۴ دسامبر ۲۰۱۳، National Board of Review Awards این فیلم را بعنوان برترین فیلم سال ۲۰۱۳ انتخاب کرد. (او Her) همچنین در Los Angeles Film Critics Association Awards با فیلم گرانش بصورت مشترک مقام بهترین فیلم را بدست آورد در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۳، این فیلم نامزد سه جایزه گلدن گلوب شد:

جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین فیلمنامه و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی که موفق به دریافت یکی از آنها یعنی بهترین فیلمنامه شد.

فیلم (او Her) نامزد پنج جایزه اسکار ۲۰۱۴ شد:

جایزه بهترین فیلم و جایزه بهترین فیلمنامه اصلی (غیر اقتباسی، اوریجینال), برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اوریجینال ۲۰۱۴ شد.

خلاصه داستان فیلم او Her:

داستان فیلم در آینده‌ای نامعین اتفاق می افتد. همه ی مردم به چیزی وصل هستند، و سمعک مانندهایی برای ارتباط با سیستمهای اطلاعاتیِ شخصیشان به گوش میزنند. املأ جای تایپ کردن را گرفته و بازیهای کامپیوتری با استفاده از فناوریِ سه بعدیِ حقیقی تماما آمیخته با حرکاتِ بدن شده اند. ارتباطات اغلب بدون نام و نشان صورت میگیرد.  …

 

نقد جیمز براردینلی-امتیاز ۸٫۸ از ۱۰ (۳٫۵ از ۴)

title"نقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
اسپایک جونز Spike Jonze عکس: Imdb

 

هیچوقت اسپایک جونز Spike Jonze؛ ( ۱۹۶۹)  را متّهم به کوته همّتی نکنید. آخرین تلاش سینمایی جونز، (او Her)، را میتوان در ژانر “عملی-تخیّلی مکاشفه گون” یا شاید “عاشقانه ی اینترنتی”(iRomance) خواند. بدون در نظر گرفتن جزئیات، ایده ی فیلم (او Her) – هوشمندیِ ماشین ها – برای طرفداران فیلمهای علمی تخیلی آشناست، که بُعدی جدید و جالب از آن را می پیماید. جونز علاوه بر کاوش که این پدیده در آینده ی نزدیک در چهارچوب دنیای واقعی چگونه خواهد بود، نگاهی به چگونگی پاسخ مردم به روابط غیرمرسوم و چگونگی امکان تغییر روابط انسان ها در جوامع تحت سلطه ی کامپیوترها می اندازد.
داستان فیلم در آینده‌ای نامعین اتفاق می افتد. دنیایش برایمان آشنا اما تا حدودی متفاوت است. همه ی مردم به چیزی وصل هستند و سمعک مانندهایی برای ارتباط با سیستمهای اطلاعاتیِ شخصیشان به گوش میزنند. املأ جای تایپ کردن را گرفته و بازیهای کامپیوتری با استفاده از فناوری سه بعدی حقیقی تماما آمیخته با حرکات بدن شده اند. ارتباطات اغلب بدون نام و نشان صورت میگیرد و معمولا فعالیتهای جنسی بدون تماس فیزیکی رخ میدهد. تصویر این فیلم از آینده برای تماشاچیانی که در ارتباط تنگاتنگ با فناوریهای الکترونیکی زندگی میکنند آنچنان نسبت به حال پیشرفته تر نیست.

 

titleنقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
عکس: Imdb

تیئدور (با بازی واکین فینکس) یک نامه دستنوشته نویس است. کارش نشستن بر سر میزی و نوشتن نامه از شخصی به شخصی دیگر است (هنری که منسوخ گشته). نوشته ها هرچند درکامپیوتر اما به شکل نسخه های واقعیِ دستنوشته ایجاد میشوند. تیئدور زندگی منزوی در خانه را به بیرون رفتن ترجیح می دهد. در کشاکش دیرینه ی جدایی از همسرش کترین (با بازی رونی مارا) قرار دارد و به ندرت وقتش را نزد دوستان صمیمی اش امی (با بازی امی آدامز) و چارلز (با بازی مت لتچور) سپری می کند.

اما یک روز همه چیز برایش تغییر می کند، زمانی که تیئدور یک سیستم-عامل خصوصی نصب میکند که از نظر هوش مصنوعی بسیار پیشرفته تر از هر چیز مشابهی است که تا آن زمان وجود داشته است. او حالتِ مؤنث را برای سیستم-عامل اش انتخاب میکند و در پی آن با سِمَنتا (با صدای اسکارلت جوهانسن) آشنا می شود که به همراه همیشگی اش تبدیل میشود. همزمان که سِمَنتا هوشمندتر می شود  تیئدور بیشتر عاشقش می شود، اما همانند هر عشق دیگری هرچند غیر معمول دوران ماه-عسل این عشق نیز تا ابد ادامه نمی یابد.

تیئدور شخصیتی منحصر به فرد و جالب دارد که واکین فینکس به اندازه‌ی کافی چاشنی دست و پا چلفتی به آن افزوده است. تیئدور در برقرای ارتباط با دیگران کاملا ناتوان نیست اما روابط شخصی محدودی دارد که به اقتضای شرایط اجتماعی که در آن زندگی می کند به وجود آمده است.

دوستانش بیشتر شبیه به نیازهای ثانویه ی زندگی اش هستند تا نیازهای اولیه اش . تیئدور سابقه ی طولانی در شکست های عاطفی دارد. آشنایی اتفاقی با امی که به دوستی با او انجامیده، ازدواجی نافرجام، گفتگوی شبانه با زنی که به ناخوشی می انجامد و وعده ملاقات برای نامزدی بدون آشنایی قبلی با زنی که به نتیجه ی دلخواه نمیرسد. با وجود تمام این شکستهای تیئدور با زنانِ گوشت و خون دار،  آیا خوی گرفتن با موجودی که نتوان لمسش کرد دور از ذهن به نظر میرسد؟

 

titleنقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
عکس: Imdb

سِمَنتا شخصیت بانمکی دارد که اساسا شبیه به داستان های علمی تخیلی معمول و بر پایه احتمال به هوشیاری رسیدن موجودی با هوش مصنوعی بالا، نیست. جونز این موضوع را به عنوان پیشفرض میپذیرد؛ ما هیچگاه به میزانِ واقعی بودن سِمَنتا در مقابل تیئدور شک نمیکنیم. برای مدتی سِمَنتا تلاشی پینوکیو مانند در جهت یافتن راهی برای تبدیل شدن به دختری واقعی و برقراری تماس فیزیکی با تیئدور می کند.

اما تجربه های ناموفق در استفاده از یک بدل باعث می شود به  پوست خودش تن دهد. (او Her) پرسشهای زیاد مطرح میکند که نمی تواند (و احتمالا نباید) بدان پاسخ دهد؛ پرسشهایی مانند عشق برای یک سیستم عامل به چه معنی است؟ یا کِی یک سیستم عامل به ارضای جنسی می رسد؟ چه چیزی تجربه می شود؟ لذت؟ شبیه سازیِ لذت؟ یا چیزی دیگر؟ این که فیلمی بتواند بیننده را به تفکر در مورد چنین موضوعاتی وا دارد بسیار تحسین برانگیز است، بر خلاف فیلم های بسیاری که تمایل به سرکوب کردن حس و تفکر مخاطبشان دارند.

بدون شک رابطه هایی که بین سمنتا و تیئدور شکل می گیرد غیر معمول است، اما جونز بسیار مراقب است که در مقام قضاوت آن برنیاید. رویکرد جونز در به باد تمسخر گرفتن شخصیت اولش به واسطه ی گریزان بودن از تجربیات انسانی و رضایتمندی در پناه آوردن به یک ماشین نیست، بلکه در عوض رابطه ی سمنتا و تیئدور را به رابطه هایی که در طول زمان  غیر استاندارد خوانده می شده اند – مانند رابطه‌های فرانژادی، اختلاف سنّی، همجنسی، … تشبیه میکند.

در (او Her) نیز  بعضی از شخصیتها با اعتراف تیئدور به نامزدی اش با یک سیستم عامل برخوردی منفی نشان میدهند؛ مانند زنی که او را عجیب میخواند که با بازخوردش مواجه می شود. اما دیگران ایرادی در این نوع ارتباط نمی بینند. شاهد مثال آن صحنه ی زیبایی است که در آن تیئدور و سمنتا وعده ی ملاقاتی دوگانه با همکارش و نامزدش ترتیب میدهند.

titleنقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
عکس: Imdb

فیلم(او Her) بسیار پرحرف است اما اینکه نیمی از زوج اصلی آن تنها به صورت صدا وجود داشته باشد باعث تغییر چیزی نمی شود. اسکارلت جوهانسن هیچگاه به صورت فیزیکی ظاهر نمی شود که این باعث میشود تنها با تارهای صوتیاش هنرنمایی کند. هر چند نمی خواهم تا آنجا پیش روم که جوهانسن را بهترین بازیگر زن مکمل بنامم اما او به خوبی سمنتا را به شخصیتی زنده تبدیل کرده است. دیدن نسخه ای که بازیگر اصلی (سمنتا مورتن) این نقش را ایفا میکند و دیدن تفاوت آن با این نسخه باید جالب باشد.

اسپایک جونز عادت به ساخت فیلمهای بحث برانگیز نداردکه از این جهت تا حدّ زیادی به تری گیلیام شباهت دارد. با این وجود فیلم هایش از جمله «جان مالکوویچ بودن» و «اقتباس»  تقریبا همیشه خوب از آب در می آیند، چون از فرصت ها به درستی استفاده می کنند و به هوشِ مخاطب احترام می گذارند. (او Her) هم اینگونه فیلمی است، مدّعی و در عین حال اصیل است. احساساتی که برمی‌انگیزد حقیقی است و از مخاطبش انتظار احساسی نه در قالب ایمان، بلکه همدردی با شخصیت اصلی اش را دارد.

 

title"نقد فیلم او Her اسپایک جونز یکی از 100 فیلم برتر قرن 21" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"
عکس: Imdb

 

مترجم: سید مجتبی حسینی

منابع: نقد فارسی- ویکی پدیا

لینک کوتاه: https://goo.gl/ZAExC5

 

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *