۱۳۹۷/۰۵/۲۵

آخرین اخبار

نقد فیلم “ایستاده در غبار” محمدحسین مهدویان

نقد فیلم “ایستاده در غبار” محمدحسین مهدویان

  title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

آنام: برترین نقدهای نشریات سینمایی درباره فیلم ایستاده در غبار را گرد آورده ایم نقدها از نظرگاه های مختلف بیان می شوند که نقاط مثبت و منفی فیلم را به نمایش می گذارند.

شما هم نقد و نظر خود را با ما در میان بگذارید. شما در مورد فیلم چه فکر می کنید.

نویسنده: کمیل میرزایی:

 

ایستاده در لانگ شات

ایستاده در غبار فیلم محترمی است؛چرا که کارگردان آن جرأت کرده و در این غبار سیاه آثار امروز سینمای ما،به احترام قهرمانان واقعی این سرزمین ایستاده است.
و اما بعد؛ از آنجا که فیلم رویکردی زندگی نامه ای دارد و در چنین رویکردی،زندگی فرد از کودکی تا سرانجام او روایت می شود؛مهم ترین نکته؛شخصیت پردازی است که خود وجه درونی و وجه بیرونی دارد.

در این فیلم که روایت از طریق خاطره گویی نزدیکان و هم رزمان متوسلیان بیان می شود، تنها به وجه بیرونی شخصیت پرداخته می شود و نه وجه درونی که پیش زمینه و انگیزه ی رفتار و تصمیمات بیرونی است.

در این مورد، انگیزه ی احمد از گرایش به انقلاب و و دفاع مقدس بیان نمی شود،کتابهایی می خواند ولی چه کتاب هایی را نمی دانیم. شهید بروجردی او را به عنوان فرمانده انتخاب می کند و در بیان انگیزه این انتخاب تنها گفته می شود که بروجردی گوهرشناس بود اما اینکه در احمد چه دیده را نمی دانیم.

از این رو حضور احمد در جنگ و مقام فرماندهی اش نزد بیننده چون تصادف می ماند.

از طرفی احمد در کرمانشاه اعلامیه منتشر می کند و دستگیر می شود. انگیزه اش از انتشار اعلامیه چه بوده است و سپس انگیزه اش از اعتراف نامه و اعلام پشیمانی از انتشار اعلامیه؟

تناقضاتی نیز در شخصیت احمد-البته با استناد روایت راوی ها-دیده می شود؛ از خواهرش می شنویم که او ساکت و مظلوم بوده ولی از زبان راوی دیگر می شنویم و می بینیم که در مدرسه دعوا می کرده است!

در جایی دیگر از فیلم،یکی از همرزمان او می گوید:”احمد از آنهایی بود که باید پانصد هزار تومان به او بدهی تا یک کلام حرف بزند”.

ولی بعد در جنگ،او را شخصیتی فعال و سخنور می یابیم. علت این تناقض ها و این تغییر از سکوت به سخنوری در فیلم بیان نمی شود.

وقتی به وجه درونی شخصیت پرداخته نشود؛سطحی جلوه خواهد کرد. اینگونه است که تصمیمات ناگهانی و انفجاری او برای مخاطب عجیب و غیرقابل فهم می ماند.
مهم ترین لطمه ای که شیوه ی روایت فیلم-خاطره گویی-به حس مخاطب می زند،بر هم زدن تصور حضور است؛حضور در کنار شخصیت و همدلی با او.

کارگردان در این شیوه ی روایت صرفا خاطره ها را تصویری کرده است و نه سینمایی؛ چیزی اضافه بر کلام راوی در تصویر نیافزوده است بدین معنا که اگر صدا از فیلم حذف شود،چیزی از تصویر دستگیر مخاطب نخواهد شد.

تمهید تصویربرداری نیز که با استفاده از دوربین های دهه ۵۰ و ۶۰ و سبک تصویربرداری روایت فتح است کارکرد دراماتیکی در برخی لحظات فیلم دارد و نه همه ی آن. دوربین روایت فتح اگر روی دست بود، در مواقعی بود که عملیات و فضای بحرانی، اجازه ی دادن میزانسن را نمی داد و زوم های به جلو از فاصله دور نیز به دلیل عدم امکان نزدیکی دوربین به سوژه و پرخطر بودن آن انجام می گرفت.

حال در “ایستاده در غبار” اگر بخواهیم به تبع منطق روایت فتح از این سبک بهره گیریم تنها در زمانی منطق دارد که سکانس عملیات و یا خط مقدم باشد ولی این در حالی است که در این فیلم، در اکثر سکانس ها حتی مدرسه و خانه و کوچه نیز سبک دوربین همان است که در عملیات ها می بینیم! می شد نوع دوربین در همه جا دوربین ۱۶ یا… باشد که اتفاقا در برخی صحنه ها حال و حوای آن دوران را زنده می کند ولی نه اینکه همه جا روی دست و همراه با زوم باشد. در این زمینه مستند “رستاخیز” ساخته محمدعلی فارسی نمونه قابل توجه ای است.

راوی ها بخش مهمی از ساختار فیلم هستند که هویت آنها به جز خواهر، نزد مخاطب مشخص نیست. حتی از زیرنویس نام آنها نیز دریغ شده است که این نیز بر درک مخاطب اثر منفی می گذارد. از طرفی نقطه دید روایت که باید با راوی همخوان باشد، گاهی نیست و تا یک جایی با راوی جلو می رویم و بعد در نماهایی مشخص نیست که نما از دید چه کسی است.

ایستاده در غبار در لانگ شات نسبت به احمد متوسلیان می نگرد و ما را نیز در این فاصله نگاه می دارد و اجازه نزدیک شدن و تعمق در شخصیت او را به ما نمی دهد که مهم ترین کاری است که باید چنین آثاری انجام دهند.

title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

 یاسمن خلیلی فرد:
آنام:  «ایستاده در غبار» یک ویژگی بسیار بزرگ دارد و آن این که شبیه هیچ یک از فیلم های دیگر این روزهای سینمای ایران نیست.
این تفاوت حتی در جشنواره نیز به چشم آمد. در جشنواره پارسال فیلم های خوب زیادی داشتیم، اما تعداد فیلم های متفاوت کم تر از انگشتان یک دست بود. شاید در کنار «ایستاده در غبار»، تنها بتوان از «اژدها وارد می شود» نام برد که در میان خیل عظیم درامهای جامعه شناسانه، با رنگ مایه هایی از کارهای اصغر فرهادی کاملاً ساختارشکنانه عمل کرده بودند و احتمالاً به همین دلیل نیز این دو فیلم از سوی مخاطبان بسیار دیده شدند. حتی در میان فیلم های روی پرده نیز که برخی تکرار فیلم های قبلی سازنده شان هستند و برخی به وضوح با نگاه به آثار فرهادی ساخته شده اند، «ایستاده در غبار» یک اثر متفاوت است.
فیلم داستان زندگی فرمانده جنگ، سرلشکر احمد متوسلیان را از دوران کودکی و نوجوانی تا زمان ربوده شدنش در لبنان به تصویر می کشد. فیلم می توانست با ساختاری کلاسیک و در قالب اثری بیوپیک (فیلم های زندگی نامه ای) ساخته شود و بازیگرانی حرفه ای را نیز برای ایفای نقش ها برگزیند، اما آنچه باعث تفاوت این کار با آثار مشابه آن می شود، دقیقاً تفاوت های روایی و فرمیک کار با آثاری از این دست است و فرم جدید و کاملاً خلاقانه محمدحسین مهدویان برای به تصویر کشیدن این داستان واقعی.علاوه بر بحث فرم و ویژگی های بصری، به لحاظ محتوایی نیز فیلمساز می کوشد تا به لایه های زیرین شخصیت نفوذ و از مطلق گرایی پرهیز کند و همین ویژگی جنس کار را به آثار مستند نزدیک می کند. به بیانی، فیلمساز بدون موضع گیری نسبت به شخصیت یا تلاش برای مثبت و منزه نشان دادن او، داستانش را روایت می کند و با بهره گیری از نریشن ها می کوشد فضای کار را از داستانی شدن دور نگه دارد و در این کوشش آنقدر موفق است که علیرغم توضیحات تیتراژ ابتدایی کار (مبنی بر ساختگی بودن تصاویر) همچنان گاهی فراموش می کنیم درحال تماشای یک فیلم داستانی هستیم و فکر می کنیم با اثری مستند رو به روییم.
فیلم به لحاظ اجرایی نیز بسیار موفق است. جبهه جنگی که در این فیلم می بینیم به مراتب از بسیاری فیلم های ژانر دفاع مقدس جبهه تر است و این نشان از تلاش بسیار زیاد طراح صحنه فیلم داشته است و فضاسازی خوبی که توسط مهدویان ایجاد شده است. مخاطبی که فیلم را تماشا می کند چه در زمان وقوع رویدادهای آن زندگی کرده باشد و چه نه خود را در فضای اجتماعی- سیاسی دهه های ۵۰ و ۶۰ می بیند و آن قدر غرق در این مسئله می شود که لحظه ای به غیرواقعی بودن یا ناهمخوانی المانی در آن شک نمی کند؛ اتفاقی که متأسفانه دربسیاری از فیلم ها و سریال هایی با این ژانر و مضمون رخ می دهد و گاف های تصویری و یا عدم آگاهی و اطلاع فیلمساز و طراح صحنه و لباس از بسیاری جزییات یا حتی کلیات آن زمان منجر به باورناپذیریی در طراحی های صحنه و لباس می شود و مخاطب نمی تواند با فیلم ارتابط برقرار کند.این واقع گرایی در روابط میان شخصیت ها نیز دیده می شود و این کلید موفقیت فیلم است. حاح احمد متوسلیان در بسیاری از سکانس های فیلم شخصی تندخو، پرخاشگر و حتی عصبی نشان داده می شود که بسیار هم لجباز است؛ دعوای دو فرمانده ی بزرگ جنگ شاید اولین بار است که در فیلمی در چنین ژانری به تصویر کشیده می شود و سپس آشتی آن دو و … . همه این ها گام های موثری اند که فیلمساز برای رسیدن به وجه واقع گرایانه فیلم خود برداشته است. فیلم، مانند دیگر کارهای هم ژانر خود، قهرمان دارد و طبیعتاً قهرمانش حاج احمد است، اما این قهرمان ویژگی های عجیب و غریبی ندارد. مثل هر آدم دیگری مملو از ویژگی های خلق و خویی مثبت و منفی است، دور از ذهن نیست، در خانواده عجیب و غریبی بزرگ نشده است، حتی پیشینه جالبی دارد و با توجه به ویژگی های ظاهری و فعالیت های سیاسی قبل از انقلابش به نظر می رسد کمونیست بوده است، در کودکی بچه آرامی نبوده و مثل همه پسربچه های دیگر دعوا هم می کرده و همه این ها باعث می شوند کار، حال وهوای اثری مستند را پیدا کند که در آن قهرمان از دل واقعیت بیرون می آید و ویژگی های عجیب ابرقهرمان های برخی فیلم های حماسی هالیوودی را ندارد.
از ویژگی های دیگری که کار را به مستند نزدیک می کند، تحقیقات مفصل و کشف و بهره گیری فیلمساز از مستندات بسیار زیاد صوتی و تصویری است که کمک بسیاری به حقیقی جلوه دادن آن می کند.بهره گیری از صدای واقعی احمد متوسلیان و استفاده از بازیگری با ویژگی های بسیار نزدیک ظاهری به او و البته گریم درخشان از دیگر تمهیداتی است که مهدویان از آن بهره برده و به جرئت می توان گفت حتی در کمتر کار مستندی (به معنای واقعیِ documentary) مستندسازان به سراغ آن می روند. بسیار دیده شده است که در کارهای مستند و مستندهای بازسازی شده، فیلمساز بسیاری از وقایع را از صافی ذهن خود عبور می دهد و به پرسش های بسیاری با دیدگاه و عقیده ی خود پاسخ می دهد و به عبارتی، به کار، جهتِ فکری خویش را تزریق می کند، اما نگاه مهدویان به موضوع و نحوه پردازش آن و الگوی روایی انتخابی اش برای این اثر کاملاً نشان می دهد در کمال بی طرفی فیلم را ساخته و تنها هدف او ساخت فیلمی بر پایه مستندات بوده است تا جایی که حتی در به تصویر درآوردن ساعت مچی بند مشکی دستِ حاج احمد هم قصور نکرده است.
«ایستاده در غبار»، فیلمنامه دقیقی دارد. ریتم کار در سراسر آن حفظ می شود و داستان کشش خود را تا سکانس پایانی خود حفظ می کند. آنهایی که داستان واقعی را نمی دانند هر لحظه منتظرشهادت متوسلیان اند و آنهایی که از واقعه خبردارند، کنجکاوِ این که بدانند مهدویان صحنه ربوده شدن متوسلیان را به چه شکل می خواهد در فیلم خود به تصویر کشد که در نهایت احتمالاً به سبب ساختار مستندگونه فیلم، فیلمساز از به تصویر درآوردنِ عینی واقعه ربوده شدن صرف نظر می کند و تنها در قالب پایان نوشتی مفصل، آنچه اتفاق افتاده را توضیح می دهد.
در انتها باید بگویم قطعاً هیأت داوران جشنواره فیلم فجر سال گذشته برای انتخاب های خود دلایلی داشته اند که قابل احترام است، اما به باور من «ایستاده در غبار» با توجه به ساختار مستندگونه اش بیش از آن که شایسته دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلم باشد لایق دریافت همان جایزه ویژه بهترین کارگردانی بود زیرا واقعاً عمده دلیل موفقیت آن هوشمندی کارگردانش و انتخاب شیوه و فرم روایتش است. نمی توان بازی خوب و البته بدون دیالوگ بازیگر ناشناسی که نقش متوسلیان را بازی می کند را هم در موفقیت نقش نادیده گرفت اما آنچه در تعریف سینمای داستانی جا می گیرد تا حدودی متفاوت از فیلم مهدویان است واین فیلم می توانست در جشنواره های فیلم های مستند بسیار بیشتر بدرخشد و مورد تمجید واقع شود.

نقد و بررسی فیلم «ایستاده در غبار» ساخته محمدحسین مهدویان

title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

ایستاده در غبار (محمدحسین مهدویان)

نوآوری در اجرای پرتره‌ای سورکینی

علیرضا حسن‌خانی / فیلم
آرون سورکین فیلم‌نامه‌نویس برجسته‌ی هالیوودی را با شبکه اجتماعی، مانی بال، سریال اتاق خبر و فیلم فوق‌العاده‌ی امسالش استیو جابز می‌توان جزو برجسته‌ترین فیلم‌نامه‌نویسان اخیر همین گونه ارزیابی کرد. اگر خلق شخصیت‌های خاکستری و نمایش بعضی از کاستی‌ها و یا زشتی‌های اخلاقی و یا تناقضات شخصیت‌‌های خلق شده توسط سورکین که پی‌آیند آن صداقتی مثال‌زدنی است را بارزترین ویژگی کار سورکین بدانیم، محمدحسین مهدویان در اولین قدمش سعی کرده تا بیش‌ترین حد امکان و مقدورات به الگوی سورکین نزدیک شود. فیلم فارغ از سبک متفاوت و غیرمتعارفش بیش‌تر جذابیتش را مدیون همین شیوه‌ی شخصیت‌پروری است. کارگردان به هیچ وجه سعی نکرده از احمد متوسلیان شخصیتی فرازمینی خلق کند و تصویری بی‌عیب از او به دست بدهد. حتی در نگاهی کلی‌تر تصویری آرمانی از هیچ نهاد و ارگان و رکنی نشان نمی‌دهد. چه رکن خانواده و پدر متوسلیان و چه نهادهای انقلابی و سازمانی. از این منظر ایستاده در غبار به نمونه‌ای‌ بدیع و منحصر‌به‌فرد در سینمای دفاع مقدس تبدیل می‌شود.
دقت و ظرافتی که گروه سازنده‌ی فیلم به‌خصوص در بخش طراحی صحنه و لباس به کار برده‌اند بی‌نظیر است؛ کافی‌ست با فیلم‌های مربوط به دهه‌ی شصت و همین سریال‌های در حال پخش مقایسه کنید. تنها نمونه‌ای که در خاطر دارم و توانسته تا این حد بی‌اشکال به فضای صحنه و لباس دهه‌ی شصت نزدیک شود ‌سگ‌کشی استاد بهرام بیضایی است. ایستاده در غبار شاید از نظر زمان کمی طولانی باشد و نیاز به تدوین مجدد داشته باشد و شاید به خاطر ساختار مستند داستانی‌اش به‌خصوص به این خاطر که عادت کرده‌ایم خواننده‌های متن و پاسخ‌دهندگان را در قامت تاکینگ‌هد ببینیم کمی متفاوت و خسته‌کننده به نظر برسد اما آن‌قدر جذابیت و صداقت دارد که بیننده را به تماشای دوباره‌اش دعوت می‌کند.

title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

«ایستاده در غبار» ساخته محمدحسین مهدویان

سحر عصر آزاد / اعتماد

«ایستاده در غبار» نخستین تجربه محمدحسین مهدویان در عرصه فیلم بلند سینمایی است که در عین حال تجربه‌ای جدید در عرصه سینمای دفاع مقدس نیز محسوب می‌شود. در واقع فیلم مستندی بازسازی شده است که با تکیه بر نریشن افراد مختلف زندگ حاج احمد متوسلیان، فرمانده لشگر محمد رسول‌الله(ص) را از دوران کودکی تا سال‌های حضور در جبهه‌های جنگ و مفقود شدن به تصویر می‌کشد.
فیلم در ادامه تجربه تحسین‌شده مهدویان در ساخت فیلم کوتاهی است که توانست با تکیه بر همین ساختار توجه همگان را جلب کرده و جوایز متعددی هم بگیرد. اما مهم‌ترین و نخستین نکته‌ای که می‌توان درباره آن مطرح کرد، جایگاه این فیلم در بخش نگاه نو و سودای سیمرغ است که با توجه به تعاریف هر گروه سینمایی، بهترین مکان برای حضور و دیده شدن آن می‌توانست گروه هنر و تجربه باشد که تعاریف‌شان با هم همخوانی دارد.
اینکه تجربه‌ای جدید و منحصر به فرد که در فیلمی کوتاه جواب قابل قبولی گرفته، تا چه حد قابلیت کاربرد در یک فیلم بلند سینمایی در زمانی متعارف را دارد نیز از نکات قابل بحث فیلم است که البته چیزی از ارزش‌های این کار و تلاش گروه سازنده برای رسیدن به کیفیت و جنسی از زندگی که بازسازی عین به عین زندگی معاصر یک خانواده ایرانی در دهه‌های ۵٠ و ۶٠ و روابط و مناسبات در جبهه‌های جنگ ایران و عراق است، کم نمی‌کند.

title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

 نشست نقد و بررسی فیلم ایستاده در غبار

محمد حسین مهدویان: «ایستاده در غبار» درکی است که ما درباره حاج احمد متوسلیان داشته‌ایم

 

مهدویان، کارگردان جوان این فیلم با اعلام این‌که منابع صوتی در سریال قبلی بیشتر بوده، افزود: «منابع صوتی که در آخرین روزهای زمستان از شهید باقری در اختیار داشتیم، جذاب‌تر بودند و بیشتر می‌توانستیم روی آن مانور داد در در حالی‌که در این مجموعه صداهای کمتری را در اختیار داشتیم.»

وی در مواجهه با انتقاد خبرنگاران مبنی بر این‌که شخصیت قهرمانان این فیلم خاکستری نشان داده شده است بیان کرد: «در چنین موضوعاتی همیشه حساسیت‌هایی وجود دارد که البته خیلی از آن‌ها را خود ما بوجود آورده‌ایم. من فکر می‌کنم بخشی از این اتفاق به خط قرمزهایی برمی‌گردد که خودمان در ذهن می‌سازیم. من در کار قبلی این قضیه را تجربه کرده بودم که می‌توان موضوعات این چنین را هم متفاوت نگاه کرد اما از همان ابتدا که فیلمنامه را می‌نوشتم، فکر می‌کردم اصلا قبول نمی شود و برایم عجیب بود که وقتی خوانده شد به جز در برخی موارد کوچک که برایش راه پیدا کردیم، با انتقاد و یا اصلاحی مواجه نشدیم.»

مهدویان اضافه کرد: «بهتر است قبول کنیم که باید حرف‌های تازه بزنیم و نگاه جدیدی را به فضای جنگ بسازیم. با این حال تولیدکننده و سرمایه‌گذاران قطعا تحت فشارهایی بوده‌اند و از این پس هم خواهند بود، اما وقتی قرار است کار تازه‌ای انجام شود، خود تهیه‌کننده‌ها نیز پای کار خواهند ایستاد.»

وی ضمن تاکید بر این‌که تمامی بخش‌های فیلم برگرفته از واقعیت نیست بلکه این اثر درکی است که ما از آن حاج احمد متوسلیان داشته‌ایم، به این سوال که آیا به اکران این اثر در سینما فکر شده است؟ پاسخ داد: « حتی اگر از فیلم استقبال هم نشود، اتفاقی نمی‌افتد، در طول سال فیلم‌های زیادی هستند که اکران می‌شوند و مورد توجه قرار نمی‌گیرند، اجازه دهید فیلم ما هم یکی از همان‌هایی باشد که مورد توجه قرار نمی‌گیرد، اتفاقی نمی‌افتد.»

کارگردان فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» اعلام کرد: «این فیلم ساخته شده و باید مورد بررسی قرار گرفته شود که اصلا این فیلم در چه ژآنری باید باشد. اما اگر فیلم را به بخش مستند می‌دادم، پذیرفته می‌شد؟ این فیلم حتی یک فریم عکس مستند ندارد!»

محمدرضا شجاعی طراح صحنه و لباس با حضور در این فیلم دومین همکاری با مهدویان را پشت سرگذاشته است تصریح کرد: «آنچه برایم بسیار جذاب است این است که مهدویان در مقوله جنگ با توجه به تحقیقاتی که داشته به اجتهاد رسیده وگرنه افراد زیادی دوست دارند وارد این فضا شوند. روند تولید این فیلم طی ۵۰ جلسه کار انجام شد که این موضوع مهمی است که کمتر مورد توجه قرار می گیرد.»

وی همچنین عنوان کرد: «در فضا سازی این فیلم خیلی از تخیل استفاده نکردیم و بیشتر به استنادات و آنچه که مهدویان نسبت به کلیت کار تاکید داشت پرداختیم. در بخش محتوا بیشتر رویکرد تحلیلی داشتیم چراکه فکر می‌کنم ما نیازمند این نگاه هستیم.»

امیر بنان، جانشین تهیه کننده این فیلم هم درباره برنامه‌ریزی‌ها برای اکران این فیلم و اینکه آیا «ایستاده در غبار» در گروه هنر و تجربه نمایش داده می شود، گفت: «پیشنهادات خوبی برای پخش این فیلم داریم و برای اکران آن گروه‌هایی متنوع‌تر از هنر و تجربه پیش رو داریم. به شخصه نیز بر این باورم که فیلم فروش خاص خود را هم خواهد داشت.»

هادی حجازی فر، بازیگر این فیلم هم در این نشست عنوان کرد: «واقعیت این است زمانی که همکاری در این فیلم را پذیرفتم هیچگاه فکر نمی‌کردم آنقدر سخت باشد. از همان ابتدا تنها روزی سه ساعت گریم داشتیم و بزرگترین مشکل من همین گریم بود، ضمن این‌که سرعت کار هم بسیار بالا بود. همچنین در خصوص نداشتن دیالوگ هم اثری جز فیلم قبلی ندیده بودم که در آن به این شیوه عمل شود.»

از حواشی این نشست رسانه‌ای طراحی کلمه الله در پرچم کشورمان است که از زبان مجری این نشست مطرح شد. وی در آغاز این نشست پرسید که آیا کلمه الله که در بخشی از فیلم قابل ملاحظه است از چه سالی در پرچم جای گرفته است؟ چراکه این فیلم درباره رویدادهای سال ۱۳۵۸ بود، که کارگردان اثر در شفاف‌سازی درباره این موضوع اعلام کرد: «بخشی از فیلم که پرچم کشور نشان داده می‌شود مربوط به سال ۱۳۵۹ می‌شود.

کارگردان این اثر همچنین درخصوص انتقاد یکی از اصحاب رسانه درباره رضایت نداشتن برخی از تماشاگران از این فیلم گفت: «این فیلم جزو ۳ فیلم منتخب آرای مردمی است و این فیلم با ۷ رأی اعضای انتخاب به جشنواره راه یافته است، بنابراین استفاده از لفظ مردم برای نداشتن رضایت ۴ نفر مناسب نیست. ضمن این‌که جامعه طیف‌های مختلفی دارد که بخشی از آن ممکن است از کار من خوششان نیاید و البته من هم نمی‌توانم رضایت تمامی مخاطبان را کسب کنم.»

کارگردان این فیلم در پاسخ به خبرنگاری که به دلیل نداشتن شناخت لازم نسبت به هنرمندان حوزه فرهنگ و هنر، وی را متهم به استفاده از نابازیگر کرده بود گفت: «بازیگران من نابازیگر نیستند. نقش‌آفرینان این فیلم از بچه‌های توانای تئاتر هستند.»

هادی حجازی فر که از بازیگران این فیلم سینمایی است نیز در بخش پایانی این جلسه گفت: «بسیار خوشحالم که یک تجربه تئاتری به لحاظ تداوم حس‌ها را در این فیلم تجربه کردم. با این‌که بازی در این فیلم بسیار سخت بود اما باعث افتخارم است. »

وی در سخنانش بیان کرد: «با پایان فیلمبرداری لذت اعظم بازیگری من تمام شد.»

ایستاده در غبار

کارگردان : محمدحسین مهدویان

نویسندگان : محمد حسین مهدویان

بازیگران : هادی حجازی‌فر، امیرحسین هاشمی، فرهاد فداکار

خلاصه داستان : فیلم روایتى است از زندگى احمد متوسلیان پسر بچه گوشه گیر . یک شیرینى فروش اسم و رسم دار تهرانى که تبدیل به فرمانده مشهور در سال هاى جنگ مى شود که باید در دروازه‌های خرمشهر با دشمن بجنگند. اما سرنوشت او فرسنگ‌ها دورتر از مرزهای ایران رقم می‌خورد…

title:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم "ایستاده در غبار" محمدحسین مهدویان -http://anamnews.com/ "

قسمتی از موسیقی تیتراژ فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» که توسط حبیب خزایی‌فر ساخته شده است

آنونس ایستاده در غبار با صدای رویا تیموریان

عضو کانال تلگرام آنام شوید

نظر شما چیست؟ برای هر چه پربارتر شدن مطالب نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید. شما در این باره چه فکر می کنید؟

لینک کوتاه:   http://goo.gl/YuJWpE

منابع:

سلام سینما –  مد ومه  – نقد فارسی

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *