۱۳۹۷/۰۷/۲۷

آخرین اخبار

نقد فیلم دراکولا رضا عطاران+تیزر و تصاویر

 دو نقد بر فیلم دراکولا رضا عطاران

title:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"

خلاصه داستان:

یک خون آشام که از دیرباز وظیفه نوشیدن خون انسانها را داشته، در ایران گرفتار اعتیاد می گردد و حالا باید بجای خون، طلب مواد نماید و…

کارگردان :                                                                                                                          

رضا عطاران : متولد سال ۱۳۴۷ در مشهد می باشد. وی یکی از موفق ترین بازیگران و کارگردانان تلویزیون ایران است که با ساخت آثار مناسبتی نظیر « خانه به دوش » و « متهم گریخت » توانست رضایت مخاطبین تلویزیون را به همراه داشته باشد. عطاران بعدها در سینما نیز تبدیل به یکی از پولسازترین بازیگران سینمای ایران شد که آثارش همواره با استقبال شدید مخاطبین همراه می باشد. « دراکولا » سومین فیلمی است که عطاران آن را کارگردانی کرده.

درباره فیلم « دراکولا » :

آخرین فیلم به نمایش درآمده از رضا عطاران در سینمای ایران « من سالوادور هستم » نام داشت که توانست به فروش خیره کننده ای دست پیدا کند وپرفروش بودن کمدی هایی از جنس عطاران را تضمین نماید. « دراکولا » تجربه جدیدی است که اینبار عطاران علاوه بر نقش آفرینی و نگارش فیلمنامه، خود به پشت دوربین رفته تا بتواند این اثر که مغلطه ای از ژانر وحشت – کمدی است را هدایت کرده و به طرفداران پرشمارش در ایران ارائه نماید.

« دراکولا » در راستای مسیر بازیگری و در مجموع دید هنری عطاران که در یکی دو سال اخیر از خود به نمایش گذاشته می باشد؛ یعنی کمدی فارغ از هر نوع نبوغ که فیلمنامه ای در آن به چشم نمی خورد و تشکیل شده از موقعیت های کمیکی است که تک تک لحظات آن یا دلالت بر آثار فیلمفارسی دارد و یا کپی دسته چندمی از آثار هالیوودی درباره خون آشام می باشد. فیلمنامه « دراکولا » را می توان یکی از بدترین فیلمنامه های چند سال اخیر در سینمای ایران معرفی کرد.

title:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"

فیلمنامه ای که رضا عطاران آن را به رشته نگارش درآورده، بطور بالقوه می توانست موقعیت های کمیک فراوانی پیش روی او قرار دهد؛ داستان یک خون آشام در آشفته بازار مصرف مواد مخدر در اجتماع ایران سوژه جذابی است اما عطاران به رسم سالهای گذشته، کلیدی ترین بخش فیلمنامه را سکانس های ” دستشویی ” معرفی کرده و بیشترین تمرکز را هم براساس این شوخی ها بنا نموده است. در موقعیت های بعدی، ما با اشارات جنسی متعدد و تکه کلامهای فضای مجازی روبرو هستیم که نه می خنداند و نه در جای درستی استفاده می شود تا کارایی جزئی اش برای نشاندن لبخند بر لبان مخاطب کم انتظار سینما را نیز از دست بدهد.

استفاده از موزیک های انگلیسی و اشاره به آثار سینما، یکی دیگر از بخش هایی است که در « دراکولا » وجود دارد اما ارتباط آن با هسته اصلی داستان مشخص نمی گردد. متاسفانه عطاران هرآنچه که فکر می کرده می تواند توجه بخش های مختلف اجتماع را جلب نماید در فیلم قرار داده تا بتواند آنها را هم به سینما بکشاند اما مشکل اینجاست که تمام این اشارات و موقعیت ها ابداً کارکردی در داستان ندارند و همانند یک آیتم در انواع و اقسام شوی تلویزیونی می باشد که بینندگان می بایست برای چند د قیقه به تماشای آن بنشینند و سپس به استودیو بازگردند. اما اینجا استودیویی در کار نیست و پیکره « دراکولا » تشکیل شده از موقعیت های چندپاره ای است که برخلاف « من سالوادور هستم » اینبار حتی کمتر مخاطبش را به خنده وا می دارد.

تاکید بی جا و استفاده مکرر از دود و مواد مخدر نیز یکی دیگر از ایرادات فیلم به شمار می رود.در اینکه سوژه اصلی فیلم عطاران اعتیاد می باشد و نیاز بوده تا این مقوله در فیلم بصورت یک پرتره انتقادی و شاید با شکل و شمایلی کاریکاتور وار به تصویر کشیده شود شکی نیست، اما افراط در بکارگیری دود و مواد مخدر تاثیر بسزایی در موقعیت های کمیک داستان بر جای گذاشته و تمرکز مخاطب را برهم می زند چراکه هیچ مخاطبی در جهان نیست که بتواند به سکانس استعمال مواد مخدر به چشم یک موقعیت کمیک عالی بنگرد؛ چه برسد به آنکه این سکانس ها متعدد و در تمام دقایق فیلم در حال تکرار شدن می باشند و البته متاسفانه سینمای ایران کماکان درجه بندی سنی برای تماشای فیلم در نظر نمی گیرد.

title:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"

« دراکولا » اثری سطحی و نازل است که سعی دارد در بازارپرفروش آثار کمدی در سینمای ایران، سهم خود را از فروش بدست بیاورد اما دستاورد تازه ای برای مخاطب به ارمغان به همراه نداشته. شخصیت خون آشام در فیلم جدید عطاران یک بهانه جدید برای پائین کشیدن شلوار و شوخی هایی به سبک ” دستشویی ” می باشد که در سالهای گذشته بارها و بارها تکرار شده اند و باعث تعجب است که کماکان این شوخی می فروشد. شاید در سالهای بعد بتوان شخصیت های تازه ای نظیر اَبَرقهرمان، زامبی یا ربات را نیز به یک داستان کمدی اضافه کرد اما نیازی به پرداخت موقعیت های کمیک متناسب با این شخصیت ها نیست چراکه احتمالا این افراد هم به زودی راه دستشویی را می یابند و به سبک و سیاق خودشان موقعیت هایی در این چارچوب خلق خواهند کرد. اما باید دید که تا آن زمان کماکان تماشاگر ایرانی بابت این نوع کمدی حاضر به پرداخت هزینه بلیط خواهد شد یا خیر.

منتقد : میثم کریمی   

 

 

                                                   

برای هر چه پربارتر شدن مطالب نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید. شما در این باره چه فکر می کنید؟

 title:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"

“دراکولایی که به جان عطاران افتاده است.”

آنام:  در دفتر تهیه کننده معروف و صاحب نامی در مرکز شهر، چشمم به پوستر یکی از بازیگران فیلم” قلاده های طلا ” در یکی از فیلم های ساخته شده، توسط تهیه کننده مذکور افتاد. دید چشم از تصویر بر نمی دارم، گفت: کشف خود من بوده است. برای رل کوتاهی در یک فیلم، بدنبال جوان دانشجوئی بودم، به سمت دانشگاه آزاد کنار پل حافظ رفتم، با دیدن اتفاقی وی، آن نقش کوچک را به او سپردم و این آغازی شد بر بازیگری و معروف شدن و حرکت به سمت سوپر استاری. اما با بازی در ” قلاده های طلا ” خود زنی کرد و جایگاه خود را برای همیشه در سینمای کشور از دست داد.

اما عطاران، روش مخالف فرد مذکور را گرفته بود، بخش قابل توجهی از محبوبیت عطاران، بر خلاف آنچه که در مصاحبه با دیباچه راست یا دروغ و یا از روی مصلحت می گوید: ” واقعاً نمی دانم، دلیل علاقه مردم به من در چیست. باور کنید تا به حال به آن فکر نکرده ام” نه به واسطه فیلم های وی، که در داشتن صداقت، مردمی بودن، بیان برخی واقعیات در قالب طنز و نه گفتن به سفارش و توصیه این و آن بوده است. در نتیجه سینمای عطاران، سینمای خودی فرض می شد و مردم چشم بسته و به صرف نام عطاران، برای دیدن فیلم های او به سینما هجوم می بردند، این نعمتی بود که کمتر کارگردانی در کشور از آن برخوردار بوده است. اگر چه عطاران هنوز قدر این نعمت را ندانسته و در اعتراف نامه خود در ارتباط با “دراکولا” ، با اعلام اینکه “چون فیلم خنده دار نیست، پس احتمال موفقیت کمتری خواهد داشت”موضوع را ساده انگاری کرده و از اصل دور افتاده است.

عطاران دومین اشتباه بزرگ خود را در طول چند ماه مرتکب شد. وی همچون “من سالوادور نیستم ” با “دراکولا ” نیز با اعتماد، شوق و مهمتر از همه شعور مردم بازی کرد. متاسفانه باید گفت: با تلاشی که با انتشار اعتراف نامه به خرج داده و پیش دستی که معمول داشته است، اعتماد خدشه دار شده به عطاران، موضوع ساده ای نیست که به این راحتی قابل ترمیم باشد. نویسنده در نقد فیلم ” من سالوادور نیستم ” به صراحت به عطاران هشدار داده بود که حوزه اعتماد عمومی به خود را، با فریب و نیرنگ مردم، توسط تهیه کنندگانی که جز به پول نمی اندیشند و حتی عطاران بزرگ برای آنها، بمثابه ابزاری بیش نیست، آلوده نسازد که متاسفانه دیگر دیر شده بود.

از هر کدام از دوستانی که ” دراکولا ” را دیده اند، راجع به فیلم سوال کردم، جز توصیه به ندیدن، حرف دیگری نداشتند؟!  عطاران باید دعا کند تا اکران “دراکولا ” هر چه زودتر پایان یابد. این فیلم هر چقدر تماشاگر بیشتری داشته باشد، بیشتر به ضرر عطاران خواهد بود.

آقای عطاران همانگونه که خودش نیز فهمیده، منتظر این نخواهد ماند تا مردم برای ” دراکولا” ی وی، ” کوکاکولا ” باز کنند. همانگونه که قبلا نیز گفته شده بود، بزرگترین ضربه و ضرر این دو فیلم به عطاران، این خواهد بود که مردم بعد از این دیگر چشم بسته و به صرف نام عطاران، به گیشه های نمایش فیلم های وی هجوم نخواهند برد. لذا عطاران راه سختی برای جلب مجدد اعتماد عمومی خواهد داشت. موضوعی که دوستان او را نگران و ناراحت کرده و خوشحالی و تبسم بر لبان مخالفین وی نشانده است.

بعنوان یک هوادار عطاران، به وی توصیه می کنم از موضع صداقت و بدون ترس و واهمه، رو در روی مردم قرار گرفته و به اشتباه خود در ارتباط با این دو فیلم، فراتر از آنچه که در مصاحبه با دیباچه بدان اشاره می کند، اقدام نماید، تا او نیز چون برادر ذکر شده، خود زنی نکرده باشد.

عطاران در آینده راه سختی برای جلب مجدد اعتماد عمومی خواهد داشت. حرکات، سخنان و فیلم های او بیش از پیش زیر ذره بین خواهند بود. عطاران برای خروج از بن بست خود ساخته، ناچار است تا اولین فیلمی که تولید می کند یک اثر به تمام معنی ارزنده و قابل دفاع و عرضه در قالب ژانر های شناخته شده سینمای خود باشد تا بتواند زمینه آشتی دوستدارانش را فراهم آورد، در غیر اینصورت، نتیجه حرکت در زمین ناهموار و به دور از اعتماد و باور عمومی از هم اکنون مشخص خواهد بود.

منتقد: محمود نامی

 دو تیزر فیلم دراکولا را می توانید در لینک های زیر ببینید

تیزر قدیمی فیلم دراکولا

تیزر جدید فیلم دراکولا

 

بیشتر بدانید:

سینمای ایران:

فیلم سینمایی “گاهی” ساخته محمدرضا رحمانی

نقد فیلم عادت نمی کنیم

نقد فیلم ابد و یک روز;عادت می کنیم به فلاکت های زندگیمان

آبنبات چوبی – ۵ نقد و یک گفتگو

نقد و بررسی فیلم اژدها وارد می شود ( A Dragon Arrives )

سینمای جهان:

“تونی اردمن” یکی از تحسین‌ شده‌ ترین فیلم کن ۲۰۱۶+تصاویر

۱۰ فیلم عاشقانه کلاسیک سینما که حتما باید دید

نقد و بررسی فیلم Hail, Caesar! (درود بر سزار!)

۱۰ فیلم تماشایی سال ۲۰۱۶ را بشناسید

“کافه سوسایتی” وودی آلن در جشنواره کن+تصاویر

۱۰ فیلم کوتاه ایرانی در جشنواره کن ۲۰۱۶

معرفی و نقد و برسی فیلم جوانی (Youth)

title:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم دراکولا رضا عطاران - http://anamnews.com/"

کارگردان : رضا عطاران

فیلمنامه : رضا عطاران

تهیه کننده : علی سرتیپی

مدیر فیلمبرداری: معین رضا مطلبی

بازیگران :

رضا عطاران

لوون هفتوان

ویشکا آسایش

سیامک انصاری

ژاله صامتی

لیلا بلوکات

امید روحانی

منابع:

مووی مگ

سلام سینما

 

لینک کوتاه:  http://goo.gl/IqAvy8

نوشته‌های مرتبط

1 نظر

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *