۱۳۹۷/۰۸/۰۱

آخرین اخبار

نقد فیلم “مادر قلب اتمی” از علی احمد زاده فیلمی پرجاذبه

title"نقد فیلم "مادر قلب اتمی" از علی احمد زاده " http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم قلب اتمی"
منبع: berlinale.de

نقد فیلم “مادر قلب اتمی” از علی احمد زاده فیلمی پرجاذبه

آنام: “مادر قلب اتمی”،(۱۳۹۳) فیلمی پرجاذبه ساخته علی احمدزاده است. این فیلم با ساختاری جالب و موفق دغدغه‌ها و مشکلات نسل جوان ایران کنونی را ترسیم می‌کند.

 احمدزاده که خود نویسنده فیلمنامه نیز است، از نقش‌آفرینی بازیگران خوبی هم‌چون ترانه علیدوستی، پگاه آهنگرانی، مهرداد صدیقیان و محمدرضا گلزار بهره برده است.

این فیلم نمونه‌ی کارآمدی از سینمای جوان ایران است. دیالوگ‌ها، سرعت تحولات و موضوعات فیلم بیش از همه نمایشگر دغدغه‌های نسل جوان ایران است.

عنوان فیلم (مادر قلب اتمی)ظاهراً برگرفته شده از پنجمین آلبوم گروه راک بریتانیایی”پینک فلوید” است. این آلبوم نخستین بار در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.

نام اصلی این آلبوم نخست عنوان دیگری بود. اما در پی یافتن عنوانی جدید یکی از اعضای گروه با جستجوی در روزنامه‌های قدیمی چشمش به مطلبی می‌افتد که درباره زن حامله‌ای است که به علت بیماری صاحب دستگاهی برای تنظیم ضربان قلب (دفیبریلاتور) با باتری اتمی شده است. از آن پس این آلبوم و قطعه اصلی آن به نام “مادر قلب اتمی” معروف شد.

در فیلم نیز یک بار به این موسیقی و گروه پینک فلوید اشاره‌ای می‌شود. البته برنامه اتمی ایران و زیان تششعات اتمی در فیلم مورد گفت‌وگو قرار می‌گیرند، اما برنامه اتمی ایران تنها یکی از موضوعات فیلم به شمار می‌آید.

بخش اعظم فیلم احمدزاده همانند فیلم “تاکسی” پناهی در اتومبیل سپری می‌شود.

خلاصه داستان  “مادر قلب اتمی” : دو دوست آرینه (ترانه علیدوستی) و نوبهار (پگاه آهنگرانی) از یک پارتی شبانه قصد بازگشت به خانه با ماشین خود را دارند. در مسیر راه با افراد و حوادثی روبرو می‌شوند که در فیلم در دو بخش “واقعی” و “فراواقعی” به نمایش گذاشته می‌شوند.

 

احمدزاد، در توضیحاتی پس از نمایش فیلم “مادر قلب اتمی” در جشنوراه برلین ۲۰۱۵ ، ۳۰ دقیقه اول آن را بخش “رئال” و باقی فیلم را بخش “سورئال” خواند.

دختران در راه به “کامی” (مهرداد صدیقیان) یکی از دوستان خود برمی‌خورند و او را سوار می‌کنند. چندی نمی‌گذارد که تصادفی رخ می‌دهد و از اینجا روند واقعی فیلم با ورود چهره‌‌ی مرموزی وارد فاز “سورئال” می‌شود.

title"نقد فیلم "مادر قلب اتمی" از علی احمد زاده " http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم قلب اتمی"
منبع: berlinale.de

زبان و چگونگی دیالوگ‌ها “مادر قلب اتمی”

زبان چهره‌های فیلم، زبان جوانان امروز ایران است. دیالوگ‌ها کوتاه و همراه با طنز و لودگی است. برخی از گفت‌وگوها دو پهلو یا حتی بار معنایی متفاوت دارند. سطحی‌نگری و لغزش‌های فکری و زبانی نیز ظاهراّ خصوصیت نسل جوان است.

موضوعات گفت‌وگوها نیز برخاسته از وضعیت فکری، اجتماعی و سیاسی جوانان است. در فیلم ارائه موضوعات ترتیبی گزینشی دارد، که البته ناشی از تامل احمدزاده، به عنوان کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس است.

در بخش نخست فیلم به راحتی می‌توان دید که جوانان ایرانی با موضوعات و مسائل دیگری به غیر از آنچه رسماً در ایران تبلیغ و ترویج می‌شود، مواجه هستند. در واقع با طور آشکار و نیمه‌آشکار گفته می‌شود که نحوه زندگی جوانان و حتی آرزوهای آنان در تقابل با شرایط کنونی در ایران است.

خارج شدن از ایران، بمب اتمی، آلودگی هوا و محیط زیست و بیماری‌های مربوط به این آلودگی و غیره دربخش اول فیلم مورد گفت‌وگو قرار می‌گیرند.

پدیده‌‌ی “بینامتنی” که در ادبیات مدرن به‌طور گسترده در رمان‌ مورد استفاد قرار می‌گیرد، در فیلم احمدزاده حامل پیام‌هایی مشخص و معنادار است. خواندن آواز “ما دنیاییم” اثر مایکل جکسون و لاینل ریچی برشی در فیلم، درست پیش از تصادف و ورود به بخش “سورئال” است. به گفته احمدزاده قسمت اول فیلم پیام صلح و دوستی در ایران و جهان را حمل می‌کند. دوستی صمیمی میان آرینه و نوبهار، نماد همزیستی میان ادیان و عقاید مختلف در درون جامعه ایران است.

پس از تصادف و حضور پلیس حتی به فیلم موفق “آرگو” ساخته “بن افلک” نیز اشاره می‌شود، مأمور انتظامی که نامش شباهت به نام کارگردان دارد، می‌خواهد بداند که چه مورد مشخصی از این فیلم ایراد دارد. ارینه به او می‌گوید که این فیلم همه ایرانیان را “احمق” پنداشته است. مامور انتظامی که از سر و وضع دختران و تصادف پیش آمده دلخوشی ندارد، در یک جمله کوتاه یکی از ویژگی‌های این جوانان کنده‌شده از نظام موجود را بیان می‌کند: «حتی شما‌ها هم با این سر و وضعتان، یکی‌جاهایی با نظام هم‌سو می‌شوید.»

title"نقد فیلم "مادر قلب اتمی" از علی احمد زاده " http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم قلب اتمی"
علی احمدزاده منیع: berlinale.de

بخش فراواقعی فیلم “مادر قلب اتمی”

پس از تصادف، مرد مرموزی (محمدرضا گلزار) هم‌چون “توفان” وارد ماجرا می‌شود و پس از پرداخت هزینه راننده آسیب‌دیده تا آخر فیلم، تنش و ترس ایجاد می‌کند. توضیحی “منطقی” برای آمدن و رفتن وی نیست. یک‌دفعه سر و کله‌اش پیدا می‌شود؛ توگویی نیروی شیطانی است که به ازای کمک به انسان‌ها در شرایط نیاز، حال سهم زیادی از آنان طلب می‌کند. رفع نیازی مادی و عاجل در ازای تسخیر روح.

این مرد مرموز علناً از دیکتاتورهای جهان، نظیر صدام، چاوز، بشار اسد و هیتلر طرفداری می‌کند. در جایی حتی فردی به نام “مجید التکریتی” سوار ماشین می‌شود که مرد مرموز می‌گوید، همان صدام است. پخش صدای هیتلر و لذت‌بری مرد از نطق وی، بیانگر نزدیکی مرد با چهره‌های “سیاه” تاریخ است. موضوعی که وی را نیز در کنار آنان قرار می‌دهد.

بررسی شخصیت این مرد مرموز، شاه کلید ورود به فیلم و رمزگشایی از آن است. چهره‌‌ای اهریمنی که جنگ، تنش، وعده‌های توخالی و حتی مرگ را نمایندگی می‌کند. در داستانی با پسزمینه مسیحی حتی می‌توان آن را “دجال” (مسیح دورغین، ضدمسیح) نامید. گرچه در فیلم مادر قلب اتمی، آرینه متعلق به اقلیت مسیحی در ایران است و گمانه‌زنی در این‌باره را موجه می‌کند.

این شخصیت فیلم را می‌توان حتی نمادی از “ساختارهای” اجتماعی هم‌چون دین، ایدئولوژی، دولت یا روزمرگی و عادت” قلمداد کرد.

او همه جا حضور دارد، بی‌آنکه از او کسی طالب کمک یا مداخله‌ای باشد. قدرتی به ظاهر فراانسانی دارد. زرنگ، باهوش و همزمان سنگدل است.

مرد مرموز در فیلم به زبان‌های عربی و انگلیسی تکلم می‌کند، با مهارت پیانو می‌نوازد و ارتباطات عجیب و غریبی با افرادی ناشناس دارد.

زنگ موبایلش، گرفته شده از ملودی فیلم‌های علمی- تخیلی است. برای کسانی که با سریال معروف “پیشتازان فضا، نسل بعدی” آشنا هستند، سریعاً به هم‌خوانی این مرد مرموز و موجودی فراانسانی در این سریال به نام “کیو” پی می‌برند.

او مدعی است که از جهانی موازی با جهان واقعی آمده است. نخست می‌خواهد نوبهار را که مبتلا به بیماری “ام اس” است با خود به جهانی دیگر برد؛ جهانی بهتر از جهان واقعی. سرانجام از عشق خود به ارینه پرده برمی‌دارد. پایان فیلم بیش از آنکه هیجان‌انگیز باشد، دلهره‌آور است و بدل به بازی مرگ و زندگی می‌شود.

گرچه کارگردان نیز هم‌چون تماشاگران قائل به جدایی دو بخش واقعی و فراواقعی است، اما بافت بخش فراواقعی فیلم از تار و پود جهان واقعی است. شاید بخش فراواقعی “مادر قلب اتمی” حتی بیش از قسمت نخست بیانگر دنیای برزخی کنونی جوانان ایرانی در این فیلم است. از وضعیتی که نیروی اهریمنی فراهم کرده نه می‌توان گریخت و نه می‌توان آن را پذیرفت.

 

title"نقد فیلم "مادر قلب اتمی" از علی احمد زاده " http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم قلب اتمی"
منبع: imdb

منبع

لینک کوتاه: https://goo.gl/WNPkD5

نوشته‌های مرتبط

26 نظر

  1. مهران

    بی شک بیخودترین فیلمی بود که دیدم تو عمرم

    کاملا نامفهوم گنگ بدون داستان (چرت) اول و وسط و اخرشم معلوم نشد چی بود چی شد هدفشون چی بود
    بیشتر شبیه فیلمای کودک و نوجوان و تخیلی بود که واسه سرگرمی بچه ها میسازن
    افکتهای ویژه واقعا چرت و مزخرف بود مخصوصا تو سکانس اخر که یه ذره وقت نزاشتن یه افکت قشنگتر بزارن انگار با paint ساخته بودن خیلی غیر حرفه ای بود

    قشنگ مشخص بود کش میدن داستانو که اون تایم فیلم پر بشه تموم شه مثلا ۷-۸ دقیقه از فیلم فقط یه اهنگ خارجیو لبخونی میکنن تو ماشین یا جاهای دیگه کلا کش میدادن که تایم پر شه
    بارها خواستیم بلند شیم بریم ولی گفتیم بزار ببینیم واقعا تا اخرش چی میشه
    متاسفم برای وقت و پولی که برای این فیلم گذاشتم
    سایت cinematicket هم کامنتای منفی رو برای فروش فیلم برداشته کلا و پخش نمیکنه که متاسفم براشون

    پاسخ
    1. سپهر

      مطالعه خیلی کمک میکنه به شما که فیلم رو بهتر درک کنین و از سردرگمی دربیاین
      در ضمن اگه به نسر تو فیلم خوبی نبوده دلیل بر اینکه بیخودترین فیلم باشه نیست
      فیلم جالب با ساختاری نو بود که حرفهای خوبی برای گفتن داشت

      پاسخ
      1. ملتفت

        شما که اینقدر باسواد و زیاد مطالعه‌ میکنی هنوز نفهمیدی نثر اینطوری نوشته میشه؟؟!!؟؟!!

        پاسخ
  2. سپهر

    نقدتون رو دوس داشتم و باهاش موافقم
    جای همچین ژانرهایی تو سینمای ماخالیه
    و هرچی بیشتر ساخته بشه مطمئنا در آینده هم فیلمها قویتر میشه
    هم مخاطب عام بیشتر با این نوع فیلمها آشنا میشه و بهتر درک میکنه

    پاسخ
  3. پیام

    باید با ادبیات پست مدرن آشنا باشی تا فیلم درک کنی. شاید حضور ستاره ها باعث شد مردم فکر کنند با یک فیلم تجاری طرفند نه یک پست مدرن واقعی و زیبا

    پاسخ
    1. جواد

      اسم این زانر فیلمو میزاری پست مدرن؟؟؟؟
      ینی با کارای تارانتینو یکی میکنی🤣
      مزخرفی بیش نبود.فیلم چت مدرن بود.فقط باید توهم بزنی بفهمی چی بوده.واقعا موندم نولان این فیلمو ببینه بازم فیلم میسازه که اسم خودش کنار این کارگردان بهدعنوان همکار بیاد

      پاسخ
  4. علی

    بعد میگن مردم چرا با سینما قهرن خوب با خوانواده بری شصت هفتاد تومن پول بدی همچین فیلمی ببینی خیلی ناراحت برگردی خونه تا سه روز قصه پولتو بخوری

    پاسخ
  5. فرهاد

    صدام حصین و بنلادن اگه میدونستن قراره در اینده همجین فیلم اشغالی ساخته بشه و اسمی ازشون برده بشه اصلا به دنیا نمیومدن
    متاسفم واسه احمد زاده که اسم خودشو گذاشته کار گردان

    پاسخ
  6. ماجد

    واقعا زبانم قاصره ازینکه چققققدر احساس تنفر کنم ازین فیلمی که هییچچچچچی نداشت یعنی اگه نمره منفی بود بایست از منفی صد هم پایینتر و بدتر میشد
    واقعا بعضیا مردمو چی فرض کردن که میان یه سری چرند و پرندو بتصویر بکشن ، تازه میفهمم چرا سه سال توقیف بوده چون با نشون دادنش به همه ثابت میشد که چقددددر اوضاع سینما ما پسرفت کرده و هرکی از خانوادش قهر میکنه میاد فیلمساز میشه جدیدا. من واقعا حرصم در اومده ازین فیلم بی نهاااااایت مزخرف
    فیلم نه داستان داره نه شخصیت پردازی درست حسابی نه بازی خوب از بازیگران نه دیالوگهای خوب . اصلا موندم چطور این بازیگران معروف و ستاره قبول کردن این فیلمو بازی کنن ، واقعا اگه وقت ازادم داشته باشی به هیچ عنوان نباید این فیلمو دید . اگه قرار باشه همینطوری این افراد به فیلمسازی ادامه بدن منم میرم چهارنفرو جمع میکنم و یه دوربین میخرم و هرچی تو یه روز به ذهنمون اومدو ضبط میکنیم

    پاسخ
  7. محمد

    سلام
    شمایى که از فیلم راضى هستید و میگید که حرف واسه گفتن داشت میشه حرفشو بهم بگید خیلى فیلم شلوغى بود و تا میومدم تمرکز کنم و دنبال کنم داستان رو میرفت رو ى شاخه ى دیگه

    پاسخ
  8. arad

    یک فیلم ، یک اندیشه ، زحمات عوامل ، وقت و هزینه بیننده، قربانی تیغ سانسور تنگ نظران. اما اما اما همین امر باعث شد بیشتر فکر کنم در مورد فیلم . حتی کنکاش کنم تا پیام فیلم رو پی بیرم. سپاس آقای احمدزاده و عوامل فیلم
    آقای احمدزاده پرتوان ادامه بدید.

    پاسخ
    1. جواد

      پیام فیلمو بگو ماهم بفهمیم.اینجور که شوما میگی از باشگاه مشت زنی فنیچر و پرستیژ و تلقین نولان مرموز تر بود فیلم.تنها نکته فیلم همجنسگرایی دو شخصیت زن فیلم بود که یکم ریز بهش اشاره شد

      پاسخ
  9. سپهر

    آخه این چه فیلمیه تو عمرم فیلم به این مزرخرفی و چرتی ندیده بودم نه هیجانی نه طنزی هیچ فیلمه رو به ی خارجی نشون بدی قهر میکنه میره بعد میگن چرا سینما نمیرین خوب ی فیلم درست بسازین با دل خوش بریم سینما نه بریم سینما ۴۰٫۵۰تومن خرج کنیم بعد تا ی هفته غصه پوله رو بخوریم

    پاسخ
  10. سناتور

    موندم فقط چرا یه عده میخان بگن حتما ما یه فرقی داریم. عوام و غیر عوام نداره دوست من. یا عزیزی که میگی پر از محتوا بود. به نظر من شاید کپی دست هزارم از روی دست کاهانی بود که مشخصه احمدزاده خیلی سبکشو دوست داره.عزیزی که میگی تیغ سانسور و … .این سانسور انچنان نداشته که ای کاش رفع توقیف نمیشد .این بخاطر نداشتن قدرت در محوریت داستان توقیف بود.چون مثل کسی میمونه فلج بوده پاهاش و یهو درست شدن پاهاش. تا میاد راه بره چپ و راست هی به در و دیوار میخوره . اه از این فیلم

    پاسخ
  11. hojjat

    دوست عزیزی که میای میگی عوام نمیفهمن این فیلمو،شما بیا بگو چی میگه این فیلم،اگه میخوای چرتو پرت بگی که ببندی بهتره،

    پاسخ
  12. جواد

    پیشنهاد میکنم فیلم پی رو حتما تماشا کنید تا ببینید یه یهودی چطور میتونه ادمو عاشق خدا کنه با یه فیلم در ظاهر پر از استرس و سیاه و تلخ
    بعد بیاید بگید اینم فیلم سینماییه اون چیه؟؟؟؟

    پاسخ
  13. بهرام

    فیلم عالییی بود ولی کمی نقاط ضعف داشت و نتوانست کامل و مستقیم بگه چون بخاطر اینکه فیلم اکران بشه
    من کاملا منظور فیلم را فهمیدم و فیلم هایی که همه سعی میکنند ان را بکوبند و تخریب کنند اون فیلم خوبیه
    چون احمق ها زیادن
    من نمیگم باهوشم ولی کمی جلوتر از احمق ها هستنم
    جامعه ما دنبال اهنگ های دیس لاو و لاو هست و دنبال فیلم های لاووو
    یه چیز مسخره دنبال غریزه جنسی هستند
    چون عقده دارند
    ما به دنیا نیامدیم فقط کار کنیم و عشقو حال و در اخر بمیریم
    ما ماموریت داری و حالا بماند چه ماموریتی
    و اگه قرار بود فقط عشقو حال و کار کنیم و ستایش
    خب برای چی عقل داریم
    مثل حیوون زندگی کنیم دیگه
    ما باید تکامل پیدا کنیم و چیز هایی که وجود دارند را بپذیریم ن اینکه درکش نمیکنیم بگیم مزخرف و تخیلی و دور ازمنطق بوده ن اینجوری نیست هیچ چیز بی دلیل ساخته نمیشود
    سپاس اقای احمدزاده

    پاسخ
  14. هادی

    چون تو سینمای ایران سورءال کم ساخته میشه مردم زیاد اشنایی ندارن با زبون فهمش از طرف ذیگه هم خود فیلمساز به دلیل تجربه کم زبان فیلمش گنگ و بریده بریده بود اما باید بهش احترام گذاشت چون حتی ی سبک نو مستونه باشه ترکیب سورءال و کمدی . تارنتینو که اومد خشونت رو با کمدی ترکیب کرده تو چنتا فیلم اول خیلیها بهش خرده گرفتن چون زبان فیلمش رو درک نکردن اما بعد از ی مدت که زبونش رو یاد گرفتن کاملا فیلمهاش براشون قابل درکه. حداقلش اینه که ما ی فیلمساز داریم که زبون جدیدی برا روایت داستان داره و اگه پخته و روان بشه اینده دار خواهد بود. بارقه امید توش هست دوستانی که نپسندیدن یا کلا سورئال ندیدن یا دیدن و علاقه ای ندارن. هرچند جزو اثار خوب این سبک نیست ولی چون تو ایران کارگردانی داریم که به این سمت رفته خودش جای امیدواریه

    پاسخ

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *