۱۳۹۷/۰۸/۰۱

آخرین اخبار

نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه

title"نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه" http://anamnews.com/" alt:" نمایی از فیلم"

نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه

آنام: فیلم “پنهان” (Hidden- Cache) در سال ۲۰۰۵ از سوی آکادمی فیلم اروپا به عنوان فیلم برتر اروپا دست یافت. این فیلم که ساخته میشائیل هانکه، کارگردانی اتریشی است در جشنواره ی کن ۲۰۰۵ نیز برنده ی جایزه ی بهترین کاگردانی شد.
کارگردان و نویسنده: میشائیل هانکه    بازیگران: ژولیت بینوش- دنیل اوتوی
داستان فیلم پنهان:

ژرژ یک مجری برنامه های ادبی تلویزیون فرانسه، بسته مرموزی را که حاوی یک نوار ویدئویی در باره او و خانواده اش است، دریافت می کند. این نوار نشان می دهد که خانه آنها و ورود و خروجشان از خانه توسط کسی که آنها را زیر نظر دارد، کنترل می شود. ژرژ چیزی درباره فرستنده نوارها نمی داند. اما حدس می زند که او ممکن است یکی از مهاجران الجزایری باشد که در زمان کودکی با خانواده آنها زندگی می کرده و ژرژ رفتار تحقیرآمیزی با او داشته است.

 

میشائیل هانکه فیلمش را با یک تصویر ویدیویی شروع می کند. نمای افتتاحیه، یک پلان سکانس طولانی و غافلگیرکننده است. نمای ثابتی از یک خیابان باریک و تنگ که هر از گاهی عابری یا دوچرخه سواری وارد کادر شده و یا از آن خارج می شود.

همینطور صداهایی خارج از کادر به گوش می رسد. آن گاه تصویر به صورت حرکت سریع (Fast Forward) جلو می رود و تازه ما می فهمیِم که سرگرم تماشای یک نوار ویدئویی هستیم که در واقع ژرژ و همسرش در حال تماشای آن هستند و از دیدنش به وحشت افتاده اند.

به این ترتیب فیلم با نمایش عنصری مزاحم و تهدیِد کننده شروع می شود که آرامش و تعادل زندگی یک خانواده مرفه و به ظاهر خوشبخت فرانسوی را به هم می ریزد.

ژرژ مجری یک برنامه تلویزیونی است و زندگی اش به وسیله یک دوربین مخفی تحت کنترل است و تهدید می شود. او مطمئن نِیست که چه کسی آنها را زیر نظر دارد. اما از محتوای چیزهایی که برایش فرستاده می شود احساس می کند که عامل تهدید کننده را می شناسد.

استفاده از نوار ویدئویی به عنوان یک عامل مزاحم و تهدید آمیز برای کانون گرم خانوادگی را پیش از این در بزرگراه گمشده دیوید لینچ دیده بودیم.

title"نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه" http://anamnews.com/" alt:" نمایی از فیلم"

اما میشائیل هانکه در فیلم پنهان قصد ندارد جهانی سورئالیستی، وهمناک و سردرگم کننده ای شبیه دنیای لینچ بسازد بلکه با استفاده از دوربین ناظر و سوبژکتیو که از دید یک ناشناس مخفیانه به حریم خصوصی یک مجری تلویزیونی خیره شده است، به روانکاوی شخصیت های اصلی فیلم و یاد آوری هویت فردی و اجتماعی شان و موقعیت تاریخی متزلزل آنها می پردازد.

در واقع میشائیل هانکه به طور استعاری و غیر مستقِیم به موقعیت رسانه در جامعه امروز غرب نظر دارد. اینکه رسانه ها تا چه حد حقیقت را تحریف می کنند و تا چه حد می توانند تهدید کننده باشند.

نوار ویدئو تمثیلی از یک نیروی مهاجم و در واقع هشدار دهنده است که در واقع دارد به جامعه غربی اعلام می کند که من هستم و نمی توانید مرا نادیده بگیرید چون بخشی از تاریخ، هویت و گذشته شما هستم.

همه چیز ظاهرا دریک سطح کوچک خانوادگی جریان دارد اما درواقع بازتابی از یک مسئله پیچیده و بغرنج اجتماعی است که فرانسه و شاید تمام اروپای امروز با آن مواجه و درگیر است. فیلم جامعه ای را به تصویر می کشد که مردمانش همه چیز را از هم پنهان می کنند.

خانواده ژرژ و روابط بین آنها نمادی از جامعه پنهانکار غرب است که با این که در معرض دید انواع دوربین های تلویزیونی قرار دارد و ظاهرا هیچ چیزی برای پنهان کردن ندارد، اما رسانه هایش همه حقیقت را نمی گویند.

هانکه خود می گوید “این فیلم چشمهای ما را به روی انواع تحریف های رسانه ای باز می کند.” از سوی دیگر پنهان را می توان یک فیلم پسا استعماری دانست که به تاثیر پیامدهای ویرانگرانه استعمار در جوامع غربی می پردازد.

این که چگونه انسان های غربی سعی می کنند با نادیده گرفتن حضور قربانیان استعمار در کنارشان و راندن خاطرات گذشته به پس ذهنشان، بخشی از تاریخ و گذشته خود را فراموش یا انکار کنند.

در واقع هانکه از طریق به پرسش کشیدن وجدان فردی شخصیت محوری اش، وجدان جمعی مردم فرانسه را به چالش می طلبد.

به نظر می رسد که فرانسه امروز نسبت به جمعیت مهاجرش بی اعتنا و بی تفاوت است. فرانسه هرگز گذشته استعماری اش را نقد نکرده و مرتکب گناهی شده است که فیلم هانکه می خواهد آن را به او یاد آوری کند.

هانکه خود می گوید “این فیلم چشمهای ما را به روی انواع تحریف های رسانه ای باز می کند.” از سوی دیگر پنهان را می توان یک فیلم پسا استعماری دانست که به تاثیر پیامدهای ویرانگرانه استعمار در جوامع غربی می پردازد

.

رفتار ژرژ و حدس و گمانهایش نسبت به متهم (مردالجزایری) تمثیلی از رفتار غالب فرانسوی ها نسبت به الجزایری ها و به طور کلی تمثیلی از رفتار استعمارگر نسبت به استعمار شده است.

یکی از تکان دهنده ترین صحنه های فیلم زمانی است که مجید ژرژ را به آپارتمانش دعوت می کند و در یک حرکت غافلگیرکننده و شوک آور، رگ گردنش را جلوی چشمان او با تیغ می زند.

title"نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه" http://anamnews.com/" alt:" نمایی از فیلم"

در فلاش بک مربوط به دوران کودکی ژرژ نیز مجید را می بینیم که با خشونت و بی رحمی حیرت آوری سر یک خروس را با تبر قطع می کند. این تصاویر خشونت بار فورا ذهن ژرژ وهمراه با او ذهن تماشاگر را معطوف نقاشی های تهدید آمیزی می سازد که همراه نوارهای ویدئویی برای ژرژ فرستاده می شود. آیا واقعا مجید فرستنده آنها بوده است؟ هیچ نشانه قطعی و روشنی در دست نیست.

فیلم لایه های متعددی دارد و تنها بر تضادهای قومی و نژادی در جوامع مدرن غرب تکیه نمی کند بلکه به مناسبات فردی و بحران های زندگی زناشویی در دنیای مدرن امروز نیز نظر دارد.

هانکه تنش بین یک زوج و فرزندشان را نشان می دهد اما این تنش از نوع معمول فیلم های ژانر ملودرام خانوادگی نیست بلکه شکل عمیق تر و پیچیده تری دارد.

ظاهرا اتفاق مهمی در فیلم نمی افتد اما فیلم به گونه ای پیش می رود که تماشاگر هر لحظه منتظر وقوع یک فاجعه است.

ژرژ با دیدن تصاویر نوارهای ویدیویی و طرح های به ظاهر ساده و کودکانه تهدید آمیز، شوکه شده و به دنبال حدس زدن و به یاد آوردن است. او به جای ریشه یابی مسائل دچار پارانویا می شود و به فکر متهم ساختن دیگران است. آیا تنها اوست که تجربه تلخ و ناراحت کننده ای در گذشته دارد و با وجدانی معذب زندگی می کند یا همسر او نیز از حقیقتی آگاه است که ما از آن بی خبریم ؟

ساختار دراماتیک فیلم و شکل ارائه اطلاعات به گونه ای است که تماشاگر را در موقعیت شخصیت های داستان قرار می دهد تا با آنها بترسد، دچار تردید شود، به همه شک کند و بادیدن برخی صحنه ها بلرزد.

تماشاگر در عین حال که ناظر است، اما یک ناظر منفعل نیست بلکه در موضع یک جستجوگر نیز قرار دارد و سعی می کند همانند ژرژ با چیدن تصاویر مختلف در کنار هم، به نتیجه ای روشن در باره حقیقت ماجرا برسد.

اگر چه تا پایان فیلم نیز نه برای او و نه برای ژرژ مشخص نمی شود که ارسال کننده آن نوارها چه کسی است و اصلا علت واقعی جذابیت فیلم در همین رازهای ناگشوده و پنهان است.

تصاویر واقعی و تصاویر ویدئویی فرد ناشناس، چنان درهم تنیده شده اند که گاهی تمایز میان آنها برای تماشاگردشوار می شود. همینطور تغییر زاویه دید که شکل پیچیده ای به روایت هانکه بخشیده است.

بازی دانیل اتوی در نقش شخصیت درمانده و ترحم برانگیز ژرژ قابل تحسین است و هرچه فیلم جلوترمی رود شخصیت او رقت انگیزتر و درمانده تر می شود. همینطور بازی درونی، خونسرد و کنترل شده ژولیت بینوش در نقش همسر ژرژ به یادماندنی است.

title"نقد فیلم پنهان (Hidden- Cache) میشائیل هانکه" http://anamnews.com/" alt:"پوستر فیلم"

عکس: Imdb

منبع

لینک کوتاه: https://goo.gl/gttLWi

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *