۱۳۹۷/۰۳/۲۸

آخرین اخبار

نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"

نقد فیلم کوچه بی نام 

 

کارگردان : هاتف علیمردانی

بازیگران : امیر آقایی, فرهاد اصلانی, فرشته صدرعرفایی, باران کوثری, پانته‌آ بهرام و …

خلاصه داستان : داستان دو خانواده است که در یکی از محله‌های جنوب شهر تهران زندگی می‌کنند و درگیر اتفاقاتی می‌شوند

 

کوچه بی نام فیلم ساده ای ست.آنقدر ساده که خط اصلی داستان به نرمی در طول روایت گم میشود و مخاطب بی حوصله که برای لحظاتی فارغ از هرگونه دغدغه به سینما پا گذاشته است،متوجه گم شدن آن نمیشود.
نقطه عطف اصلی فیلمنامه که در طول فیلم دو بار گره گشایی شد،در انتهای فیلم باز هم پرداخت میشود ولی دیگر برای مخاطب،موضوعی بدیهی و پیش پا افتاده است و تماشاگر به این قانع نمیشود و همواره انتظار اتفاق اصلی تر و پایان بندی بهتری را دارد اما”کوچه بی نام”مخاطب را تشنه میگذارد.

 

 

 

 

 

 

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"کوچه بی نام براساس یک الگوی از پیش تعیین شده شکل گرفته است. دو خانواده جنوب شهری. پدر و مادری مذهبی و سنتی. دختری جلف و به اصطلاح امروزی. که نوع لباس پوشیدن و رفتارهای اجتماعی‌اش، در تضاد با پدر و مادر قرار گرفته، و همواره با آن‌ها درگیر است. دختر حتماً دوست پسر دارد و ناخن‌هایش را هم لاک می زند. یک خواهر معصوم و پاک، تا در تضاد با خواهر اول خود قرار بگیرد. به همراه یک همسایه مهربان و صمیمی. همه چیز آماده است تا ناگهان اتفاق ناگواری در میانه رخ دهد، و تا آخر غم و اندوه از سر و روی این دو خانواده ببارد. فیلم اینگونه مسیر خود را آغاز می‌کند . اما فیلمنامه در جهت تعیین مسیر محوری روایت خود، دچار اشکال است. اساس روایت فیلم بر مبنای “نصیبه” و رابطه ای است که با حمید دارد . آن‌ها یکدیگر را دوست دارند. (و چقد این دوست داشن در قالب نامه دادن‌های یواشکی، بد و مانند فیلم‌های یک دهه قبل است)، مادر حمید با ازدواج آن‌ها مخالف است.حمید برای کار با هواپیما می‌خواهد به لرستان برود که هواپیما سقوط می‌کند. و حال احتمال مرگ او وجود دارد .این خط اصلی روایت است. اما در عمل، ما می‌بینیم که شخصیت محوری داستان، نه آن دختر عاشق و پسر، بلکه خواهر آن دختر به نام محدثه است. همان دختر لوس و جلف. فیلم با او شروع می‌شود. در حالی که دارد از ماشین دوست پسرش پیاده می‌شود. تا نیمه فیلم و نقطه عطف اول، ما با محدثه هستیم. که یک تیپ تمام عیار است. یک تیپ سطحی بدون پرداخت؛ از یک دختر جنوب شهری که دوست پسری پیر دارد که دارای زن و بچه است. رابطه بچه گانه این مرد با دختر، یک خرده داستان لوس و نچسبی را به وجود آورده که از جایی دیگر کاملاً رها می‌شود.( آن مرد و ناله‌هایش که من تنها هستم و تو حالم را خوب می‌کنی همان قدر کلیشه و غیرقابل باور است که در انتهای فیلم، دختر یکدفعه به نتیجه می‌رسد او را ترک کند. و جالب تر اینکه این مرد عاشق پیشه خیلی هم پولدار نیست.) و اصلاً فلسفه وجودی‌اش مشخص نیست.

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"حال سؤال اینجاست که وقتی ما خط اصلی روایتمان در مورد دو شخصیت دیگر است، چرا در فیلم محور روایت را اشتباهی قرار داده‌ایم؟ چرا فیلم روی محدثه فوکوس می‌کند؟ در حالی که او در نهایت می‌تواند یک خط فرعی باشد در مسیر اصلی قصه. مقدمه چینی ابتدایی تا نقطه عطف اول، کاملاً در راستای جزئیات رفتاری این تیپ تکراری است. بدون ذره ای تلاش برای شخصیت پردازی . حال که ما منتظر داستان این دختر هستیم، در یک سوم ناگهان می‌فهمیم اصلاً مسیر اصلی روایت چیز دیگری است. بعد از این گره، تا پایان ما عملاً شاهد بسط دادن همین گره هستیم. و این اتفاق وحشتناک ( مرگ پسر) عملاً تبدیل به یک چالش دراماتیک، برای این شخصیت‌ها نمی‌شود. نه با گره گشایی‌های متعدد رو به رو هستیم، و نه در راستای این اتفاق، این آدم‌ها را قرار است بهتر بشناسیم و درگیر چالش اخلاقی‌شان شویم.درگیر به اصطلاح عشقشان شویم . مادر از همان ابتدا تا پایان بهت زده است و منفعل و دختر هم اشک می‌ریزد. و ما تا آخر نمی‌فهمیم که این چجور عشقی است . و اصلاً چرا نباید یک طرف این عشق محور ماجرا باشد؟ چرا داستان از روایت کسی باید تعریف شود که عملاً نقشی در روایت ندارد؟ البته ما گاه ساختارهایی را داریم که بر اساس آن‌ها، واقعه مرکزی در حاشیه، و از طریق روایتی فرعی، تاثیرات اتفاق اصلی را در شخصیت‌ها مشاهده می‌کنیم . ولی این فیلم پس از نقطه عطف اول، صرفاً ناله سر می‌دهد و تصاویری سانتی مانتال از غصه خوردن‌های متوالی را نشانمان می‌دهد . بدون ذره ای شخصیت. ذره ای فردیت . ذره ای عشق و دوست داشتن که از بین این‌ها حادث می‌شود . فیلم عملاً از نیمه درجا می زند و فیلمساز برای حفظ ریتم خود مجبور می‌شود دست به دامان اتفاقات بی ربطی بشود که وظیفه ای جز حفظ ریتم ندارند .مانند بخش سقوط کودک در چاه و زمان زیادی که عملیات نجاتش را به تصویر می‌کشد

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"nena/attachments/2376/-3Copy.jpgفیلم در انتهای خود دست به یک افشای راز می زند. که مصداق بارز رودست زدن به مخاطب است. گویا فیلمساز نمی‌داند که روایت آشفته خود را در نهایت چگونه جمع کند و بنابراین دست به یک افشای راز می زند. غافل از اینکه ما باید در طول روایت نشانه‌هایی را از اتفاق پایانی می‌دیدیم. نمی‌گویم آن راز نهایی چیست. اما ما باید در طول روایت، کدهایی را از سوی کاراکتر پانته آ بهرام دریافت می‌کردیم. و باز سوالی که به وجود می‌آید این است که آیا پسر این راز را قبل از درخواست ازدواجش می‌دانسته؟ اگر می‌دانسته پس برای چه درخواست ازدواج داده؟ و اگر نمی‌دانسته چه می‌شود که پدر یکدفعه حین رفتن چنین رازی را با او در میان می‌گذارد؟ و حال در این میان رابطه میان این مرد( اصلانی) و زنش چیست؟ درجایی از فیلم محدثه از مادرش می‌پرسد که تو عاشق پسر عمویت هستی؛ چرا که همیشه نامش آمدنی گریه‌ات می‌گیرد. مادر سکوت می‌کند و لبخند می زند. مرد هم که ماجرای رازشش را می دانیم . حال سؤال اینجاست که این زوج اساساً براچه کنار هم هسند؟ آیا عاشق یکدیگرند؟ آیا همدیگر را تحمل می‌کنند؟ و یا اینکه مجبور به ادامه شده‌اند؟ فیلم عملاً بی پاسخ است و منفعل. و نمی‌تواند آدم‌هایش را به درستی بسازد و شکل دهد. آن پسر و حادثه مرگش زمانی برای ما اهمیت پیدا می‌کرد که او را می‌شناختیم . او یک عنصر ناشناخته است. حال رفتن و گم شدن او چه تاثیری در حال تماشاگر دارد؟ فیلم در پایان با یک سکانس سوررئال تمام می‌شود. که اصلانی در کنار یک دریاچه عجیب ایستاده. که سخت بی منطق است و بیرون از فضا و لحن رئال فیلم. که ای کاش حذف می‌شد. اما در پایان سوالی که برای ما به وجود می‌آید این است که اساساً چرا ما باید شاهد زندگی این انسان‌های بدون هویت و نامشخص می‌شدیم؟ چه دلیلی برای تماشا کردن غصه خوردن انسان‌هایی وجود دارد که به دستور کارگردان گریه و زاری می‌کنند؟ اصلاً چرا باید چنین فیلمی ساخته شود؟ برای اینکه همه را دعوت کنیم برای اشک ریختن؟ غصه خوردن برای چه؟

منبع:  روزبه جعفری- نقد فارسی

لینک کوتاه:   http://goo.gl/7zu7rj

 

آنونس فیلم کوچه بینام 

 

عضو کانال تلگرام آنام شوید

عکس های بازیگران فیلم کوچه بی نام در نشست خبری 

 

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/" title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/" title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"

 

title:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس- http://anamnews.com/"alt:"نقد فیلم کوچه بی نام + تصاویر و آنونس - http://anamnews.com/"

 

بیشتر بدانید:

سینمای ایران:

نقد نشریه ورایتی بر فیلم فروشنده اصغر فرهادی

فیلم سینمایی “گاهی” ساخته محمدرضا رحمانی

نقد فیلم ابد و یک روز;عادت می کنیم به فلاکت های زندگیمان

نقد فیلم من سالوادور نیستم-نقد ۲

آبنبات چوبی – ۵ نقد و یک گفتگو

نقد و بررسی فیلم اژدها وارد می شود ( A Dragon Arrives )

سینمای جهان:

“تونی اردمن” یکی از تحسین‌ شده‌ ترین فیلم کن ۲۰۱۶+تصاویر

۱۰ فیلم عاشقانه کلاسیک سینما که حتما باید دید

نقد و بررسی فیلم Hail, Caesar! (درود بر سزار!)

با بیان نظرات خود به هرچه کامل تر شدن این مطلب کمک کنید.

شما در مورد چه فیملی دوست دارید بدانید با ما مطرح کنید.

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *