۱۳۹۷/۰۶/۲۸

آخرین اخبار

نقد فیلم “والدراما” از عباس امینی و گفتگو با کارگردان

title نقد فیلم "والدراما" از عباس امینی و گفتگو با کارگردان" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

نقد فیلم “والدراما” از عباس امینی و گفتگو با کارگردان

آنام : “والدراما” اولین ساخته عباس امینی که نخستین بار در جشنواره برلین نمایش داشت .داستان نوجوانی از آبادان است که خانواده‌ای ندارد و به خاطر شباهتش به “کارلوس والدراما” فوتبالیست معروف کلمبیایی خود را با این نام معرفی می‌کند.

والدراما فیلم مستقل کم خرجی است که شخصیت اصلی اش را در بستر اجتماعی که حضوری قاهر و سرد دارد بررسی می کند. فیلم مرز کودکی و بزرگسالی را می کاود و دوربین بی تاب فیلمساز سعی دارد در مرز رویای ذهنی و واقعیت تلخ زندگی، جزئیات به یادماندنی ای را در کنار داستان ساده اش ثبت کند.

آغاز فیلم بسیار‌ زیرکانه انتخاب شده است. “والدراما” به کمک زنی مهربان درصدد گرفتن شناسنامه است. هویت او نامعلوم است. از اداره‌ای به اداره‌ای دیگر فرستاده می‌شود.

بی‌هویتی نه تنها در ظاهر دورغین “والدراما” آشکار است، بلکه موضوعی است که تا آخر فیلم قهرمان را همراهی می‌کند. همان اندازه که موهای فر و رنگ‌شده‌ی شخصیت اصلی و نام والدراما ساختگی است، دستیابی به شناسنامه‌ای جعلی نیز شخصیت اصلی داستان را سرانجام موفق به کسب هویتی واقعی نمی‌کند.

به گفته کارگردان، “والدراما” داستان هزاران نوجوان در ایران است که روزانه مورد تعرض جنسی، اعتیاد، بی‌خانمانی، بیکاری و تهدید قرار دارند.

در این فیلم آبادان نماد بی‌امیدی است. یکی از چهره‌های فیلم می‌گوید: «این شهر نفرین شده است. شمار شهرهای نفرین‌شده‌ی ایران چقدر است؟»

“والدراما” برای دفاع از منزلت انسانی خود، مردی را با چاقو به شدت زخمی می‌کند تا از تعرض جنسی در امان بماند. پس از این حادثه آبادان دیگر جایی امن برای ماندن نیست.

او در تهران با ده‌ها نوجوان دیگر آشنا می‌شود که برای امرار معاش در مترو و خیابان دستفروشی می‌کنند. در تهران او شاهد اعتیاد، دزدی، دروغ و عدم امنیت است.

سقوط اخلاقی

هیچ‌کس به فکر نوجوانان بی‌هویت نیست‌، همه قصد (سوء)استفاده از آنان را دارند. بیانگر آرزوهای نسلی تحقیر شده و محدود است‌. در این نسل میل شدیدی به طغیان وجود دارد. این موضوع با پرتاب سنگ به ماشین ماموران شهرداری به خوبی در فیلم آشکار می‌شود.

والدراما سرگذشت جامعه‌ای است که سقوط اخلاقی چنان در آن فراگیر شده که تنها واحه‌های کوچک انسانیت را می‌توان در آن دید. یکی از این واحه‌ها خود والدراما است که برای نجات نوزادی از فلاکت اعتیاد دست به عملی باورنکردنی می‌زند. جرقه انسانیت در جامعه‌ای غیرانسانی.

شخصیت اصلی فیلم هر از گاهی به زبان عربی سخن می‌گوید. این موضوع و پخش موسیقی عربی نا‌خودآگاه این موضوع را تداعی می‌کند که مشکلات نوجوانان و جوانان در اقلیت‌های قومی می‌تواند به‌مراتب گسترده‌تر باشد.

در صحنه‌ای دیگر دروبین از ارتفاعی بلند ترافیک سنگین و غوغای شهر بزرگ تهران را به نمایش می‌گذارد، اما بیننده در این غوغای شهر بزرگ نیز نمی‌تواند دردها و نومیدی “والدراما” را فراموش کند.

شعارهای سیاسی و وعده‌های اجتماعی در این فیلم جایی ندارند، زیرا اگر اجازه ظهور می‌یافتند در مقابل بی‌عدالتی و بی‌اعتنایی جامعه به “دروغی تلخ” در این فیلم تبدیل می‌شدند.

شاید پایان فیلم صلابت آغاز آن را نداشته باشد. اودیسه‌ی والدراما نجات فرد در مقابل اجتماع نیست، حتی شناسایی هویت از دست‌رفته نیست، بلکه زندگی در جامعه‌ی ارواح است با آینده‌ای ناروشن.

اشکان اشکانی مدیر فیلمبرداری، لیلا نقدی پری طراح صحنه، حسین فرخزاد و عباس امینی نویسنده، آرش قاسمی صداگذار، مجید برزگر و حمید برزگر تدوین، رضا تهرانی و حسین پور رحیمی صدابردار و مهران قایدی پور آهنگساز از عوامل فیلم سینمایی «والدراما» هستند.

حامد علیپور، نفیسه زارع، وحید نفر، گیتی قاسمی، اسدالله منجزی، ماهان خورشیدی، طیبه نیک آزاد، طاهر نیک آزاد، رضا زالپور نیز از بازیگران این فیلم سینمایی هستند.

 

عباس امینی، مستند سازی است که سینما را با فیلم کوتاه داستانی آغاز کرد و کم کم به دلیل علاقه ای که به سینمای مستند پیدا کرد وارد این حیطه شد. او فیلم سازی را از سال ۷۷ در آبادان آغاز کرد و در سال ۷۹ به تهران مهاجرت و در آنجا ساکن شد. در تهران به کار هنری خود ادامه داد و همراه با فعالیت در عرصه فیلم به ساخت فیلم های مستند می پردازد.

 

گفتگو با عباس امینی کارگردان “والدراما” :

 

*با تشکر آقای امینی فیلم “والدراما”  فیلم بسیار خوبی بود . لطفا  می خواستم کوتاه توضیح بدهید که ایده فیلم ار ازکجا گرفتید؟

من این ایده  را من سال هاست که در NGO ” حمایت از  کودکان کار ” در ایران کار می کنم . انواع و اقسام معضلات اجتماعی در واقع در طول روز  سرکار داریم و یکی از معضلات عجیبی که  خیلی حل شدنش برای ما سخته جور کردن شناسنامه برای خیلی از  بچه هاست. عمدتا بچه های مهاجر هستند که از کشور های اطراف آمده اند . به علت جنگ و  یا به علت موضوعات اقتصادی آمدندو عمدتا مشکل شناسنامه دارند. فکر کردم ذستمایه خوبی باشد که این قصه را در فیلم روایت کنم

*ما  در این فیلم شاهدیم که  قهرمان داستان والدراما در واقع با بسیاری از آسیب های اجتماعی مواجه می شود . از اشاره کوتاه در فیلم که به آن شده که حتی امکان سوء استفاده جنسی ازوالدراما، اعتیاد را می بینیم و دستفروشی و بی خانمانی را می بینیم . آیا واقعا سرنوشتی را که والدراما در فیلم دراه واقعا گریبانگیر بسیاری از بچه های کار در ایران هست؟

بیش از این ها، بیش از چیزی که در فیلم گفتم. من در واقع بیست درصد مشکلات را گفتم .  این هم به این دلیل که متاسفانه وقتی مدیا سینما میشه و در سینما هم نمی تونی اینقدر تماشگر را اذیت کنی . یعنی آنهم در فیلم داستانی. سلیقه من این است که این قدر تماشگر را زجر ندهم .با این حال فکر کردم بتوانم معضل را بیان کنم  و هم قصه را تعریف کنم

*شما اشاره کردید که قبلا فیلم های مستند دیگری درست کردید. انتقال این موضوع داستانی، که به احتمال زیاد میشد به صورت مستند هم کار کرد .چه ارجحیتی داشت که شما به صورت داستانی مشکل والدراما و بچه های کار  در ایران را  به نمایش گذاشتید؟

یک مشکل اخلاقی همیشه داریم . که وقتی فیلم مستند در مورد این بچه ها ساخته می شود و فیلم بیرون می آید بعد ها نمی دانیم آن تصویر چه تاثیری در آینده بچه ها می گذارد. بعد ها خودش را ببیند که این شکلی بودند . چقدر این تصویر را دوست داره یا نه .

تو این ده سال هیچ وقت به خودم جرات ندادم که دوربین را ببرم در داخل  NGO و از بچه ها و زندگی آنها مستند تهیه کنم و همیشه با خودم درگیر بودم که این کار را بکنم یا نه و تنها راه حلی که پیدا کردم فیلم داستانی بود.

*برای انتخاب لوکیشن ها مشکلی داشتید ؟

در تهران به هرحال چند تا لوکیشن سخت داشتیم به خاطر مترو و جمعیت .جاهای شلوغ کارکردن عمدتا خیلی سخته. ولی با تجربه مستند سازی که داشتیم در واقع فیلمبردار “اشکان اشکانی” که سنگ تمام گذاشت .یعنی با اینکه دروربین را سکانس پلانش را می دیدم چقدر درست و با چه نظمی این پلان ها را گرفته بود. با اون تنظیم می شدیم و از محدود ترین لوکیشن ها بیشترین استفاده را بکنیم.

*و یک چیزی که در فیلم خوب به چشم می خورد این بود که کمتر ثانیه یا دقیقه ای بود که  فیلم اضافه گویی کند یا اضافه نشان بدهد . و از این لحاظ متوجه تماشاچی شدم که همه با چهار چشم  فیلم را نگاه می کردند و مراقب بودندکه چیزی را از دست ندهند این مزیت این فیلم بود . ولی سوالی که داشتم تجربه شما را در جشنواره برلین . آیا شما از همان آغاز می دانستید که فیلم شما به عنوان هجده “فیلم نخستین” که در واقع رقابت دیگری به غیر از رقابت بخش نوجوانان حضور دراد ؟ یا اینکه بعدا اطلاع دادند؟

 بله یکی دو هفته قبل از حرکت ایمیلی به دست ما رسید که شما نامزد دریافت این جایزه هستید. از قبل نمی دونستیم.

*صد در صد می دانید معرفی فیلم شما در این هجده “فیلم نظر من  خودش موفیقت بزرگی است. همانطور که می دانید چهارصد فیلم در برلیناله شرکت دارند و البته همه فیلم های نخستین نیستند. و البته شمار فیلم های نخستین خیلی زیاد است و فیلم شما در کنار فیلم های با سرمایه بیشتر  در بخش رقابتی هستند. ارزیلبی خود شما در این مورد چیست؟ برای تماشگر فیلم شما جالب بود واکنش تماشگر ها را دیدید . خودتون احساس می کنید که در رقابت برابربا فیلم های دیگر جشنواره هستید ؟

نه واقعا به هر حال سینما سینما است . اقتصاد تعیین کننده هست ولی تمام کننده نیست

title نقد فیلم "والدراما" از عباس امینی و گفتگو با کارگردان" http://anamnews.com/" alt:"نمایی از فیلم"

 

منبع

لینک کوتاه :https://goo.gl/S4waiv

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *