۱۳۹۷/۰۵/۳۰

آخرین اخبار

نگاهی به فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی در جشنواره کن۲۰۱۷

title"نگاهی به فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی " http://anamnews.com/" alt:"عباس کیا رستمی"
منبع: Variety

نگاهی به فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی در جشنواره کن۲۰۱۷

آنام: از سینمای ایران، فیلم تجربی «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی به مناسبت هفتادمین دوره جشنواره فیلم کن به صورت ویژه به روی پرده می‌رود.

عباس کیارستمی مراحل پایانی این فیلم تجربی را،(با نام اصلی “۲۴ فریم قبل و بعد از لومیر”)که بر مبنای ۲۴ فیلم چهار و نیم دقیقه‌ای، بنا بر معیارهای برداران لومییر درست شده اند، طی چند سال گذشته کارگردانی کرده، در دوره‌ درمان در بیمارستان و منزل خود به پایان رسانده است.

او در این فیلم ها طبیعت و حیوانات را مورد توجه قرار داده است. طبیعتی که بیشتر دریا و منظره های برف و بارش برف وباران را دربر می گیرد.

در عین حال با نگاه به دنیای حیوانات شباهت های رفتاری آنها را با انسانها نشان می دهد. این فیلم های بسیار شاعرانه و نوستالژیک حکایت از پرسش گری این هنرمند و نبوغش برای آفریدن سناریو در ذهن انسانها می کند. او با استفاده از موسیقی مناسب در هر “فریم” از جدائی ها، انتظارها، ناپایداری عشق ها و زندگی می گوید و فیلم خود را با صحنه ای از یک زوج هنری سینمای کلاسیک و متحرک کردن آن، جمله پایان را می نویسد

عباس کیارستمی در مورد طرح این فیلم می گفت : از یک پرسش هنری-متافیزیکی آغاز شد. یعنی چه چیزی پیش و پس از گرفتن یک عکس رخ می دهد ؟ این عکس چه چیزی را پنهان می کند ؟

گزارش ورایتی از فیلم «۲۴ فریم» عباس کیارستمی :

کیارستمی در کلاس پیشرفته خود در پانزدهمین جشنواره فیلم مراکش، برای اولین بار دو فیلم این مجموعه را به نمایش گذاشت. هر فیلم از یک صحنه ثابت بر مبنای پنج نقاشی و ۱۹ عکس تشکیل شده است. برای جان بخشیدن به صحنه از تکنیک‌های پرده آبی استفاده شده است.

کیارستمی گفت یکی از منابع الهام او برای پروژه “۲۴ فریم قبل و بعد از لومیر” این بود که در جوانی آرزو داشت یک نقاش باشد، اما به گفته خودش به خاطر نداشتن استعداد نتوانست به این آرزو برسد، اما از بخت خوب توانست در عوض یک کارگردان سینما شود.

او برای پروژه جدید خود برداشتی مجدد از تصاویر ثابت داشته و عناصری را معرفی کرده است که می‌تواند بعد زمان را شامل شود یا به ترتیبی عرضه شود که معنایی جدید پیدا کند. به اعتقاد کیارستمی استفاده از تکنولوژی دیجیتال که در دل پروژه جدید او نهفته است، کاملاً طبیعی است، چرا که همه فیلم‌ها اساساً توهم یا ساختگی هستند و ابراز دیجیتالی جدید پالت او را گسترش داده است.

title"نگاهی به فیلم «۲۴ فریم» آخرین ساخته عباس کیارستمی " http://anamnews.com/" alt:"نقاشی خوشه چین ها"
“خوشه‌چین‌ها” (۱۸۵۷) اثر ژان-فرانسوا                منبع:upload.wikimedia

اولین فیلم کوتاه که در کلاس پیشرفته نمایش داده شد، از روی تابلوی نقاشی “خوشه‌چین‌ها” (۱۸۵۷) اثر ژان-فرانسوا میله نقاش فرانسوی ساخته شده که در آن سه زن روستایی بعد از برداشت، خوشه‌های گندم را برمی‌دارند. کیارستمی گفت این نقاشی را به عنوان اولین فیلم پروژه خود انتخاب کرد، برای اینکه یکی از اولین نقاشی‌هایی بود که دید و در شانزده سالگی تلاش کند آن را کپی کند.

او گفت: می‌خواستم نشان بدهم نقاشان در زمان خود چه چیزهایی شنیدند و دیدند، اما نتوانستند از طریق آثار خود تشریح کنند. این صحنه در فیلم کیارستمی با اضافه شدن صداهای طبیعی و وارد شدن متوالی حیوانات – که با پرنده‌ها و اسب‌ها در پس زمینه شروع می‌شود و بعد با ورود یک ردیف گاو، کلاغ‌ها، یک زن که از میان زن‌ها می‌گذرد و در نهایت اسب‌هایی که در پیش‌زمینه رژه می‌روند، همراه است – به آرامی زنده می‌شود. در پایان، ما متوجه واکنش‌های ظریف سه زن می‌شویم که سرشان را برمی‌گردانند تا شاهد حرکت‌های اطراف خود باشند.

در فیلم کوتاه دوم که در جشنواره مراکش به نمایش درآمد، عکسی از یک چشم‌انداز شبه صنعتی در پیش‌زمینه ظاهر می‌شود، با سه ستون بتنی و یک حصار سیمی. در پس‌زمینه، صدا و تصویر یک ساحل خالی و دریا شنیده و دیده می‌شود، در حالی که یک قایق روی آب شناور است. در همان حال که تصویر ثابت زنده می‌شود، ما چند اردک را می‌بینیم که در پس‌زمینه از کنار ساحل می‌گذرند و یک اردک نر در پیش‌زمینه در کنار حصار از بقیه جدا می‌شود. یک اردک ماده تاتی تاتی به طرف حصار می‌رود، اما نمی‌تواند رد شود و راهش را تغییر می‌دهد.

کیارستمی گفت این صحنه‌های ثابت معنای مشخصی ندارد و تماشاگر می‌تواند تفسیر خودش را داشته باشد.

او در کلاس پیشرفته گفت تماشاگران اغلب چیزهایی در فیلم‌های او می‌بیند که خودش حواسش به آن نیست. کیارستمی بخش زیادی از فیلم‌های کوتاه پروژه “۲۴ فریم قبل و بعد از لومیر” را در ایران فیلمبرداری کرده است، یا داخل خانه‌اش یا روی پشت بام خانه. ساخت هر فیلم کوتاه حداقل شش هفته کامل زمان می‌برد و تا الان ۱۸ فیلم کوتاه کامل شده است.

حال در نبود عباس کیارستمی، نمی توان از او پرسید آیا منظورش ار ۲۴ فریم اشاره ای به سینماست که نسبت به کشورها از ۲۴ و ۲۵ تصویر در ثانیه به وجود آمده است؟

عباس کیارستمی با استفاده از وسائل دیجیتالی، کمی تکنیک سه بعدی و یک پرده سبز، به تصاویر گذشته را همچون فیلم انیمیشن زنده می کند و تلاشش این است که از ورای این ترفند، آن احساسی را بیابد که در زمان گرفتن عکس ها داشته است.

 

عباس کیارستمی می گفت :

“روزی بیکار بودم. یک دوربین ارزان یاشیکا خریدم و به دامن طبیعت رفتم. می خواستم با طبیعت یکی شوم. در عین حال می خواستم با دیگران آن لحظات دلپذیری را که داشتم سهیم شوم. از این رو شروع کردم به گرفتن عکس گرفتن تا به گونه ای آن لحظات عشق و درد را جاودانی سازم.”

 

 

 

منبع: avclub

 

نخستین واکنش های منتقدان جهان به «۲۴ فریم» عباس کیارستمی

«مجموعه ای از مینیاتورهای فوق العاده»

استیو پوند(سایت درپ):

واپسین اثر کیارستمی وداعی تاثیرگذار و شیطنت آمیز است.جدیدترین فیلم کارگران بااستعداد ایرانی تحت هر شرایطی برای کن یک هدیه بود.اما مرگ او ماه ژوئیه سال گذشته در سن ۷۶سالگی تاثیر خاص و حس فقدان را به نمایش روز سه شنبه «۲۴ فریم» آخرین اثر کیارستمی اضافه کرد و این شرایط فیلم او را که مجموعه ای از مینیاتور های فوق العاده است و می تواند تحت هر شرایطی اثری دوست داشتنی و شیطنت آمیز باشد به یک وداع مسلما دردناک از این کارگردان تبدیل کرد.
گاهی «۲۴ فریم» مانند یک تمرین سخت و بی پیرایه می شود اما کیارستمی چشمان تیزبینی دارد و روشن است که قلب او با چنین تصاویری است. کیارستمی بیانیه خاصی نمی دهد بلکه مجموعه ای از مینیاتوری فوق العاده.

 

منبع: the guardian

 

«معجزه پس از مرگ کیارستمی»

زان بروکس(منتقد گاردین):

فیلمساز ایرانی با این فیلم تجربی ِعجیب و غریب ؛معجزه ی پس از مرگش را ساخته است. فیلمی که حتی از صندلی تماشاگران متنفر از (سینمای او) محترمانه بهره می گیرد. در پایان «۲۴ فریم» چراغ ها روشن می شود و تماشاگران پالاز(کاخ جشنواره) را ترک می کنند؛ روی پله ها گپ می زنند، برنامه نمایش ها را چک می کنند. از آب سرد کن آب می نوشند. زندگی ادامه دارد که باید ادامه داشته باشد.اما من تردید دارم که بسیاری از ما این تصاویر را با خود به دنیای (واقعی) ببریم.آنها را برای لحظاتی آرام دوباره مرور می کنیم تا رازشان را کشف نماییم. کیارستمی از میان ما رفته اما آثارش ادامه دارند. فکر می کنم ناخودآگاه او بر همه ما سرایت کرده.

منبع: festival-cannes

 

«در زمره شورانگیزترین و ظریف ترین آثار کیارستمی»

دبورا یانگ(هالیوود ریپورتر):

سینما طبق آموزه‌های گدار حقیقتی‌ست که با بیست‌وچهار فریم در ثانیه شکل می‌گیرد و شاید هم این آموزه گزاره‌ای نهایی باشد برای «۲۴ فریم»، آخرین فیلم عباس کیارستمی که پیش از مرگ زودهنگام در ژوئیه سال گذشته تدوین کرد. فیلم بر شالوده کار او در مقام عکاس شکل می ‌گیرد. فیلم به صورت مجموعه ی  از ۲۴ طرح نمایش داده می شود که هر کدام از طرح ها نمای ثابتی از یک منظره طبیعی است. یکپارچگی ناب تصویرسازی ها مجذوب کننده است و فیلم را در زمره شورانگیزترین  وظریف ترین آثار کیارستمی قرار می‌دهد. اما «۲۴ فریم» نه فیلم مستند است و نه روایی. بسیاری از تماشاگران  آن را مانند یک اینستالیشن هنری خواهند دید .«۲۴ فریم» جدای از جشنواره،  نشانه  نمایش های محدود دارد.

 

 

 

بیشتر بدانید:

نقد فیلم “کپی برابر اصل” عباس کیارستمی

نقد فیلم “شیرین” عباس کیارستمی

نقد فیلم “طعم گیلاس” عباس کیارستمی

نقد فیلم “کلوزآپ” عباس کیارستمی

عباس کیارستمی در دوره های مختلف زندگی

نامه ابراهیم گلستان به عباس کیارستمی

منبع: سی و یک نما

لینک کوتاه: https://goo.gl/FCjBVH

نوشته‌های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *